Ποια στερεά μπορούν να διαλυθούν σε υγρά;
1. Η φύση του στερεού:
* Ιωνικές ενώσεις: Αυτές οι ενώσεις, όπως το επιτραπέζιο αλάτι (NaCl) και η ζάχαρη (σακχαρόζη), είναι συχνά διαλυτές σε πολικούς διαλύτες όπως το νερό. Τα ιόντα στο στερεό προσελκύονται από τους αντίθετα φορτισμένους πόλους των μορίων διαλύτη, σπάζοντας το στερεό και σχηματίζοντας ένα διάλυμα.
* πολικά μόρια: Οι ενώσεις με πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς, όπως η αιθανόλη (C2H5OH) και η ακετόνη (CH3COCH3), είναι γενικά διαλυτές σε πολικούς διαλύτες.
* Μη πολικά μόρια: Οι ενώσεις με μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς, όπως το πετρέλαιο και το γράσο, είναι συνήθως διαλυτές σε μη πολικούς διαλύτες όπως το εξάνιο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις μεταξύ μη πολικών μορίων τους επιτρέπουν να αναμειγνύονται ελεύθερα.
2. Η φύση του υγρού:
* Πολικοί διαλύτες: Το νερό είναι το πιο συνηθισμένο παράδειγμα και άλλοι πολικοί διαλύτες περιλαμβάνουν αιθανόλη, ακετόνη και μεθανόλη. Αυτοί οι διαλύτες διαλύουν πολικά στερεά και ιοντικές ενώσεις.
* Μη πολικοί διαλύτες: Παραδείγματα περιλαμβάνουν εξάνιο, τολουόλιο και διαιθυλαιθέρα. Αυτοί οι διαλύτες διαλύουν μη πολικά στερεά.
3. Θερμοκρασία:
* Γενικά, οι υψηλότερες θερμοκρασίες αυξάνουν τη διαλυτότητα των περισσότερων στερεών σε υγρά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η αυξημένη κινητική ενέργεια επιτρέπει στα μόρια του διαλύτη να σπάσουν τα στερεά μόρια πιο αποτελεσματικά.
4. Πίεση:
* Η πίεση έχει αμελητέα επίδραση στη διαλυτότητα των στερεών σε υγρά.
Παραδείγματα διαλυτών στερεών σε υγρά:
* αλάτι (NaCl) στο νερό: Ένα κοινό παράδειγμα μιας ιοντικής ένωσης που διαλύεται σε πολικό διαλύτη.
* ζάχαρη (C12H22O11) στο νερό: Ένα άλλο παράδειγμα μιας ιοντικής ένωσης που διαλύεται σε πολικό διαλύτη.
* αιθανόλη (C2H5OH) σε νερό: Ένα πολικό μόριο που διαλύεται σε πολικό διαλύτη.
* ιώδιο (i2) σε εξάνιο: Ένα μη πολικό μόριο που διαλύεται σε μη πολικό διαλύτη.
Σημαντικές σημειώσεις:
* Όριο διαλυτότητας: Υπάρχει ένα όριο στο πόσο στερεό μπορεί να διαλύεται σε ένα δεδομένο υγρό σε συγκεκριμένη θερμοκρασία. Αυτό ονομάζεται όριο διαλυτότητας.
* Κορεσμός: Όταν μια λύση φτάσει στο όριο διαλυτότητάς του, λέγεται ότι είναι κορεσμένο. Η προσθήκη περισσότερου συμπαγούς δεν θα διαλυθεί και θα παραμείνει ως ίζημα στο κάτω μέρος.
* Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα: Αρκετοί παράγοντες, όπως η θερμοκρασία, η πίεση και η παρουσία άλλων διαλυμάτων, μπορούν να επηρεάσουν τη διαλυτότητα των στερεών σε υγρά.
Θυμηθείτε ότι αυτές είναι μόνο γενικές κατευθυντήριες γραμμές και υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτούς τους κανόνες. Η ειδική διαλυτότητα ενός δεδομένου στερεού σε ένα δεδομένο υγρό μπορεί να προσδιοριστεί πειραματικά.
