Ποια μέταλλα σχηματίζουν κατιόντα με διαφορετική θετική φόρτιση;

Πολλά μέταλλα μπορούν να σχηματίσουν κατιόντα με ποικίλα θετικά φορτία, επίσης γνωστά ως μεταβλητές καταστάσεις οξείδωσης. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:

Μεταβατικά μέταλλα:

* IRON (FE): Fe2⁺ (σιδηρούχος) και fe³⁺ (σίδηρος)

* Χαλκός (Cu): Cu⁺ (cuprous) και cu² ⁺ (cupric)

* μαγγάνιο (MN): Mn²⁺, mn³⁺, mn⁴⁺, mn⁶⁺, mn⁷⁺

* χρωμίου (CR): Cr²⁺, cr3, cr⁶⁺

* Cobalt (CO): Co²⁺, co³⁺

* νικέλιο (ni): Ni²⁺, ni³⁺

* χρυσό (AU): Au⁺, au³⁺

* Mercury (Hg): Hg²⁺, hg₂²⁺ (mercurous)

* VANADIUM (V): V²⁺, V³⁺, V⁴⁺, V⁵⁺

* Titanium (Ti): Ti²⁺, ti³⁺, ti⁴⁺

μετά τα μεταβατικά μέταλλα:

* κασσίτερος (SN): Sn ² ⁺, sn⁴⁺

* μολύβδου (PB): PB²⁺, PB⁴⁺

Άλλα μέταλλα:

* Bismuth (BI): Bi3, Bi⁵⁺

* Αντιμόνιο (SB): SB³⁺, SB⁵⁺

Παράγοντες που επηρεάζουν τις μεταβλητές καταστάσεις οξείδωσης:

* Ηλεκτρονική διαμόρφωση: Τα μέταλλα με μερικώς γεμισμένα D-πορτραίτα (μεταβατικά μέταλλα) μπορούν εύκολα να χάσουν ηλεκτρόνια τόσο από S όσο και από D-Orbitals, με αποτέλεσμα διαφορετικές καταστάσεις οξείδωσης.

* Φύση των προσδεμάτων: Η παρουσία διαφορετικών προσδεμάτων (άτομα ή μόρια που συνδέονται με το μεταλλικό ιόν) μπορεί να επηρεάσει τη σταθερότητα διαφορετικών καταστάσεων οξείδωσης.

* Ενεργειακές εκτιμήσεις: Η σταθερότητα μιας συγκεκριμένης κατάστασης οξείδωσης εξαρτάται από την ενέργεια που απαιτείται για την απομάκρυνση των ηλεκτρονίων από το άτομο μετάλλου.

Σημείωση: Η πιο συνηθισμένη κατάσταση οξείδωσης για ένα μέταλλο είναι συνήθως αυτή που είναι πιο σταθερή. Ωστόσο, υπό ορισμένες συνθήκες, μπορούν να ευνοηθούν άλλες καταστάσεις οξείδωσης.