Ποια είναι τα παραδείγματα μη πολικών ομοιοπολικών δεσμών;
διατομικά μόρια:
* h₂ (αέριο υδρογόνου): Και τα δύο άτομα υδρογόνου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια εξίσου, με αποτέλεσμα έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
* o₂ (αέριο οξυγόνου): Και τα δύο άτομα οξυγόνου έχουν ίση ηλεκτροαρνητικότητα, οδηγώντας σε ίση κατανομή ηλεκτρονίων.
* n₂ (αέριο αζώτου): Παρόμοια με το οξυγόνο, τα άτομα αζώτου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια εξίσου, σχηματίζοντας έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
* cl₂ (αέριο χλωρίου): Και τα δύο άτομα χλωρίου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα, με αποτέλεσμα την ίση κατανομή των ηλεκτρονίων.
* f₂ (αέριο φθορίου): Και τα δύο άτομα φθορίου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια εξίσου, σχηματίζοντας έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
* BR₂ (αέριο βρωμίου): Και τα δύο άτομα βρωμίνης έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα, με αποτέλεσμα την ισότιμη κοινή χρήση ηλεκτρονίων.
* i₂ (αέριο ιωδίου): Και τα δύο άτομα ιωδίου μοιράζονται τα ηλεκτρόνια εξίσου, σχηματίζοντας έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
πολυατομικά μόρια:
* Co₂ (διοξείδιο του άνθρακα): Ενώ ο δεσμός άνθρακα-οξυγόνου είναι πολικός, το γραμμικό σχήμα του μορίου και η συμμετρική κατανομή της πυκνότητας ηλεκτρονίων καθιστούν το συνολικό μόριο μη πολικό.
* ch₄ (μεθάνιο): Οι δεσμοί άνθρακα-υδρογόνου είναι ελαφρώς πολικοί, αλλά το συμμετρικό τετραεδρικό σχήμα του μορίου ακυρώνει τυχόν διπολικές στιγμές, καθιστώντας το μη πολικό μεθανικό.
* c₂h₆ (αιθάνιο): Παρόμοια με το μεθάνιο, η συμμετρική δομή του αιθανίου ακυρώνει τυχόν πολικές επιδράσεις, καθιστώντας την μη πολική.
Βασικοί παράγοντες για μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς:
* ίση ηλεκτροαρνητικότητα: Τα άτομα που εμπλέκονται στον δεσμό πρέπει να έχουν παρόμοιες τιμές ηλεκτροαρνητικότητας. Αυτό σημαίνει ότι προσελκύουν ηλεκτρόνια με περίπου την ίδια δύναμη.
* συμμετρικό μοριακό σχήμα: Ακόμη και αν οι μεμονωμένοι δεσμοί μέσα σε ένα μόριο είναι ελαφρώς πολικοί, ένα συμμετρικό σχήμα μπορεί να οδηγήσει σε ένα μη πολικό μόριο συνολικά επειδή τα δίπολα ακυρώνουν ο ένας τον άλλον.
Σημαντική σημείωση:
Ενώ αυτά τα παραδείγματα καταδεικνύουν την έννοια των μη πολικών ομοιοπολικών δεσμών, υπάρχουν πολύ λίγα πραγματικά 100% μη πολικοί δεσμοί. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι δεσμοί έχουν κάποιο βαθμό πολικότητας. Ωστόσο, κατηγοριοποιούμε τους δεσμούς ως "μη πολικούς" όταν η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ των ατόμων είναι αρκετά μικρή ώστε ο δεσμός να θεωρείται ουσιαστικά μη πολικός.
