Τι είναι η βασικότητα ενός οξέος;

Ο όρος "βασικότητα" ενός οξέος αναφέρεται στον αριθμό των ιόντων ιόντων υδρογόνου (Η+) που ένα μόνο μόριο του οξέος μπορεί να δωρίσει . Είναι σημαντικό να το διακρίνουμε από τη δύναμη ενός οξέος, το οποίο αναφέρεται στην ικανότητά του να δωρίζει πρωτόνια.

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Μονοβικό οξύ: Δωρείται ένα ιόν Η+ ανά μόριο. Παράδειγμα:HCl (υδροχλωρικό οξύ)

* Διβασικό οξύ: Δωρίζει δύο ιόντα Η+ ανά μόριο. Παράδειγμα:H2SO4 (θειικό οξύ)

* Tribasic Acid: Δωρίζει τρία ιόντα Η+ ανά μόριο. Παράδειγμα:H3PO4 (φωσφορικό οξύ)

Εδώ είναι ο τρόπος με τον οποίο η βασικότητα σχετίζεται με χημικές αντιδράσεις:

* Μονοβασικά οξέα αντιδρά με ένα ισοδύναμο μιας βάσης για να σχηματίσει ένα αλάτι και ένα μόριο νερού.

* Διβασικά οξέα αντιδρά με δύο ισοδύναμα μιας βάσης για να σχηματίσουν ένα αλάτι και δύο μόρια νερού.

* Tribasic Acids αντιδρά με τρία ισοδύναμα μιας βάσης για να σχηματίσουν ένα αλάτι και τρία μόρια νερού.

Συνοπτικά:

* Η βασικότητα καθορίζει πόσα πρωτόνια (Η+) μπορεί να δώσει ένα οξύ.

* Είναι μια ξεχωριστή έννοια από την αντοχή οξέος, η οποία περιγράφει την ευκολία με την οποία ένα οξύ δίνει πρωτόνια.

* Η βασικότητα επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ένα οξύ θα αντιδράσει με μια βάση, καθορίζοντας την στοιχειομετρία της αντίδρασης.