Γιατί είναι ένα οξύ ικανό να διαλύσει μερικά μέταλλα;
* Ο ρόλος του μετάλλου: Τα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια εύκολα, μια διαδικασία που ονομάζεται οξείδωση . Όταν ένα μέταλλο αντιδρά με ένα οξύ, χάνει ηλεκτρόνια και σχηματίζει θετικά φορτισμένα ιόντα. Για παράδειγμα, ο σίδηρος (Fe) μπορεί να γίνει ιόντα σιδήρου (II) (Fe2⁺).
* Ο ρόλος του οξέος: Τα οξέα περιέχουν ιόντα υδρογόνου (Η) που είναι άμεσα διαθέσιμα για να δεχτούν ηλεκτρόνια. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται μείωση .
* Η αντίδραση: Όταν ένα μέταλλο αντιδρά με ένα οξύ, τα άτομα μετάλλου χάνουν ηλεκτρόνια στα ιόντα υδρογόνου στο οξύ. Αυτό προκαλεί τη διάλυση του μετάλλου, σχηματίζοντας μεταλλικά ιόντα που μπαίνουν σε λύση. Τα ιόντα υδρογόνου αποκτούν ηλεκτρόνια και μειώνονται για να σχηματίσουν αέριο υδρογόνου (H₂), το οποίο συχνά φυσαλίδες από το διάλυμα.
Παράδειγμα:αντίδραση σιδήρου με υδροχλωρικό οξύ
* IRON (FE) αντιδρά με υδροχλωρικό οξύ (HCl) .
* Ο σίδηρος χάνει ηλεκτρόνια και μορφές ιόντα σιδήρου (II) (Fe2⁺) :Fe → fe2⁺ + 2e⁻
* Ιόντα υδρογόνου (H⁺) Από τα οξέα κέρδος Electrons και μορφή αερίου υδρογόνου (h₂) :2H⁺ + 2E⁻ → H₂
* Συνολική αντίδραση: Fe + 2HCl → Fecl₂ + H₂
Παράγοντες που επηρεάζουν τον ρυθμό διάλυσης:
* Τύπος μετάλλου: Τα διαφορετικά μέταλλα έχουν διαφορετικές τάσεις για να χάσουν ηλεκτρόνια. Ορισμένα μέταλλα είναι πιο αντιδραστικά από άλλα και επομένως διαλύονται πιο εύκολα σε οξέα. Για παράδειγμα, το μαγνήσιο αντιδρά πιο εύκολα με υδροχλωρικό οξύ από το χαλκό.
* Συγκέντρωση οξέος: Μια υψηλότερη συγκέντρωση οξέος γενικά οδηγεί σε ταχύτερο ρυθμό αντίδρασης.
* Θερμοκρασία: Η αύξηση της θερμοκρασίας αυξάνει γενικά τον ρυθμό αντίδρασης.
Σημείωση: Δεν αντιδρούν όλα τα μέταλλα με οξέα. Για παράδειγμα, ο χρυσός και η πλατίνα είναι πολύ αντιδραστικά και δεν διαλύονται σε κοινά οξέα.
