Τι είδους χημικά δεσμούς συγκρατούν τα πολυμερή μαζί;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* ομοιοπολικοί δεσμοί: Αυτοί είναι ισχυροί δεσμοί που σχηματίζονται από την ανταλλαγή ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων. Είναι οι κύριοι δεσμοί που είναι υπεύθυνοι για το σχηματισμό των μακρών αλυσίδων επαναλαμβανόμενων μονομερών που αποτελούν ένα πολυμερές.
* Διαμοριακές δυνάμεις: Αυτές είναι ασθενέστερες δυνάμεις έλξης που υπάρχουν μεταξύ διαφορετικών πολυμερών αλυσίδων. Διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό των φυσικών ιδιοτήτων του πολυμερούς, όπως η δύναμη, η ευελιξία και το σημείο τήξης. Οι κύριοι τύποι διαμοριακών δυνάμεων που βρίσκονται στα πολυμερή περιλαμβάνουν:
* Van der Waals Δυνάμεις: Αυτά είναι αδύναμα, προσωρινά αξιοθέατα μεταξύ των μορίων που οφείλονται σε διακυμάνσεις σύννεφα ηλεκτρονίων.
* δεσμούς υδρογόνου: Αυτές είναι ισχυρότερες δυνάμεις έλξης που εμφανίζονται μεταξύ ενός ατόμου υδρογόνου που συνδέονται ομοιοπολικά με ένα πολύ ηλεκτροαρνητικό άτομο (όπως το οξυγόνο ή το άζωτο) και ένα ζεύγος ηλεκτρονίων σε ένα κοντινό άτομο.
* αλληλεπιδράσεις διπόλης-διπόλης: Αυτά συμβαίνουν μεταξύ πολικών μορίων, όπου το θετικό τέλος ενός μορίου προσελκύεται από το αρνητικό άκρο του άλλου.
Οι συγκεκριμένοι τύποι διαμοριακών δυνάμεων που υπάρχουν εξαρτώνται από τη χημική δομή της αλυσίδας πολυμερούς. Για παράδειγμα, τα πολυμερή με πολικές ομάδες θα παρουσιάσουν ισχυρότερες ενδομοριακές δυνάμεις, οδηγώντας σε υψηλότερα σημεία τήξης και μεγαλύτερη ακαμψία.
