Γιατί αντιδρά το χλώριο στο σίδηρο σε νερό;
1. Σίδερο σε νερό:
* Το νερό συχνά περιέχει διαλυμένο σίδηρο, κυρίως με τη μορφή σιδήρου σιδήρου (Fe2⁺) . Αυτός ο σίδηρος διαλύεται λόγω χαμηλών επιπέδων οξυγόνου στα υπόγεια ύδατα.
2. Απολύμανση χλωρίου:
* Το χλώριο προστίθεται στο νερό για να σκοτώσει επιβλαβή βακτήρια και ιούς. Αυτή είναι μια τυπική διαδικασία απολύμανσης.
3. Οξείδωση και βροχόπτωση σιδήρου:
* Όταν το χλώριο προστίθεται στο νερό, οξειδώνει το διαλυμένο σιδήρου σιδήρου (Fe2⁺) σε σιδήρου σιδήρου (Fe³⁺) . Αυτή είναι μια χημική αντίδραση όπου το χλώριο λειτουργεί ως οξειδωτικός παράγοντας.
* Ο σίδηρος σιδήρου είναι λιγότερο διαλυτό στο νερό από το σιδηρούχο σίδηρο. Ως αποτέλεσμα, κατακρημνίζεται από το διάλυμα, σχηματίζοντας οξείδιο του σιδήρου (Fe₂o₃) . Αυτή είναι η κόκκινη-καφέ "σκουριά" που βλέπετε στο νερό.
4. Άλλοι παράγοντες:
* Επίπεδα pH: Τα υψηλότερα επίπεδα του ρΗ μπορούν να επιταχύνουν τη διαδικασία οξείδωσης, οδηγώντας σε μεγαλύτερη βροχόπτωση.
* Θερμοκρασία νερού: Το θερμότερο νερό μπορεί επίσης να προάγει την οξείδωση του σιδήρου.
Συνοπτικά:
* Το χλώριο δεν αντιδρά άμεσα με σίδηρο για να σχηματίσει σκουριά.
* Χλωρίνη οξειδώνει σιδηρούχο σίδηρο σε σιδηρούχο σίδηρο, το οποίο κατακρημνίζεται από το διάλυμα ως σκουριά.
Αυτή η διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε διάφορα θέματα:
* αποχρωματισμός: Οι υδραυλικές εγκαταστάσεις, τα ρούχα και άλλες επιφάνειες.
* γεύση και οσμή: Ο σίδηρος μπορεί να μεταδώσει μεταλλική γεύση και οσμή στο νερό.
* Διάβρωση σωλήνων: Το οξείδιο του σιδήρου μπορεί να συσσωρευτεί σε σωλήνες, να μειώσει τη ροή του νερού και να αυξήσει τον κίνδυνο διαρροών.
Για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, χρησιμοποιούνται μέθοδοι επεξεργασίας νερού, όπως:
* μαλακτικά νερού: Αφαιρέστε το διαλυμένο ασβέστιο και το μαγνήσιο, αλλά όχι το σίδερο.
* Φίλτρα σιδήρου: Αφαιρέστε συγκεκριμένα το σίδερο από το νερό.
* ΑΕΡΑ: Προσθέστε οξυγόνο στο νερό, οξειδώνοντας σίδηρο και επιτρέποντάς του να καταβυθιστεί.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η χρήση του χλωρίου ως απολυμαντικού είναι ζωτικής σημασίας για το ασφαλές πόσιμο νερό, αλλά η κατανόηση του αντίκτυπου του στα επίπεδα του σιδήρου είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ποιότητας του νερού.