Ποια μορφή του ιδανικού αερίου θα χρησιμοποιούσατε για τον υπολογισμό του όγκου ενός αερίου;

Ο ιδανικός νόμος για το φυσικό αέριο είναι η πιο κοινή και ευέλικτη μορφή για τον υπολογισμό του όγκου ενός αερίου. Εκφράζεται ως:

pv =nrt

Οπου:

* p είναι η πίεση του αερίου (σε pascals ή ατμόσφαιρες)

* V είναι ο όγκος του αερίου (σε κυβικά μέτρα ή λίτρα)

* n είναι ο αριθμός των γραμμομορίων του αερίου

* r είναι η ιδανική σταθερά αερίου (8.314 j/mol · k ή 0.0821 L · atm/mol · k)

* t είναι η θερμοκρασία του αερίου (στο Kelvin)

Για να υπολογίσετε την ένταση, μπορείτε να αναδιατάξετε τον τύπο ως:

v =nrt / p

Εδώ μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον ιδανικό νόμο για το αέριο για τον υπολογισμό του όγκου:

1. Προσδιορίστε τις γνωστές μεταβλητές: Θα πρέπει να γνωρίζετε την πίεση, τη θερμοκρασία, τον αριθμό των γραμμομορίων και την ιδανική σταθερά αερίου.

2. Μετατροπή μονάδων εάν είναι απαραίτητο: Βεβαιωθείτε ότι όλες οι μονάδες είναι συνεπείς (π.χ. πίεση σε ατμόσφαιρες, όγκος σε λίτρα, θερμοκρασία στο Kelvin).

3. Συνδέστε τις τιμές στον τύπο: Αντικαταστήστε τις γνωστές τιμές στην αναδιαμορφωμένη εξίσωση του ιδανικού αερίου (V =NRT/P).

4. Επίλυση για V: Υπολογίστε τον όγκο του αερίου.

Παράδειγμα:

Υπολογίστε τον όγκο των 2 γραμμομορίων αερίου αζώτου σε πίεση 1 ατμόσφαιρας και θερμοκρασία 273 Κ.

* n =2 moles

* P =1 atm

* T =273 K

* R =0.0821 L · atm/mol · k

v =(2 mol * 0.0821 L · atm/mol · k * 273 k)/1 atm

v =44,8 l

Ως εκ τούτου, ο όγκος των 2 γραμμομορίων του αέριο αζώτου υπό αυτές τις συνθήκες είναι 44,8 λίτρα.