Θα μορφοποιηθεί ένας ιοντικός ή ομοιοπολικός δεσμός μεταξύ σιδήρου και οξυγόνου;
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Ο σίδηρος (Fe) είναι ένα μέταλλο με σχετικά χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα, ενώ το οξυγόνο (Ο) είναι μη μέταλλο με πολύ υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Αυτή η μεγάλη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα σημαίνει ότι το οξυγόνο έχει πολύ ισχυρότερη έλξη για τα ηλεκτρόνια.
* Μεταφορά ηλεκτρονίων: Όταν αντιδρούν ο σίδηρος και το οξυγόνο, το οξυγόνο θα "κλέψει" ηλεκτρόνια από το σίδηρο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το σίδηρο να γίνει ένα θετικά φορτισμένο ιόν (Fe³⁺) και το οξυγόνο να γίνει ένα αρνητικά φορτισμένο ιόν (O2⁻).
* Ηλεκτροστατική έλξη: Τα αντίθετα φορτία των ιόντων προσελκύουν ο ένας τον άλλον, σχηματίζοντας ένα ιοντικό δεσμό.
Η προκύπτουσα ένωση είναι οξείδιο του σιδήρου (Fe₂o₃) , κοινώς γνωστή ως σκουριά.
