Πώς διαφέρει η οξείδωση από τις ιοντικές ενώσεις;

Ρωτάτε για δύο πολύ διαφορετικά πράγματα:

* Οξείδωση είναι μια χημική διαδικασία που περιλαμβάνει την απώλεια ηλεκτρονίων . Αυτή είναι μια θεμελιώδης έννοια στη χημεία και δεν σχετίζεται άμεσα με το σχηματισμό ενώσεων.

* Ιωνικές ενώσεις σχηματίζονται όταν τα άτομα χάνουν ή κερδίζουν ηλεκτρόνια για να επιτευχθεί μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων. Αυτή η μεταφορά ηλεκτρονίων έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ιόντων με αντίθετες χρεώσεις, τα οποία στη συνέχεια προσελκύουν ο ένας τον άλλον, σχηματίζοντας την ένωση.

Δείτε πώς είναι διαφορετικά:

Οξείδωση:

* Focus: Η αλλαγή στην κατάσταση οξείδωσης ενός ατόμου λόγω απώλειας ηλεκτρονίων.

* αποτέλεσμα: Αλλαγή στις χημικές ιδιότητες του ατόμου.

* Παραδείγματα: Σκουριά σιδήρου (οξείδωση σιδήρου), καύση (οξείδωση καυσίμου).

Ιωνικές ενώσεις:

* Focus: Ο σχηματισμός μιας ένωσης λόγω ηλεκτροστατικής έλξης μεταξύ αντιθέτων ιόντων.

* αποτέλεσμα: Σχηματισμός μιας νέας ουσίας με ξεχωριστές ιδιότητες από τα αρχικά άτομα.

* Παραδείγματα: Πίνακας αλάτι (NaCl), χλωριούχο ασβέστιο (CaCl2).

Σχέση:

Ενώ η οξείδωση περιλαμβάνει απώλεια ηλεκτρονίων, δεν είναι ο μοναδικός καθοριστικός παράγοντας μιας ιοντικής ένωσης. Η οξείδωση μπορεί να συμβεί τόσο σε ιοντικές όσο και σε ομοιοπολικές ενώσεις .

Για παράδειγμα, στον σχηματισμό επιτραπέζιου άλατος (NaCl), το νάτριο (Na) χάνει ένα ηλεκτρόνιο και γίνεται οξειδωμένο, ενώ το χλώριο (CL) κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο και μειώνεται. Αυτή η μεταφορά ηλεκτρονίων οδηγεί στον σχηματισμό ιοντικών δεσμών και στη δημιουργία μιας ιοντικής ένωσης.

Συνοπτικά:

* Η οξείδωση περιγράφει τη διαδικασία της απώλειας ηλεκτρονίων.

* Οι ιοντικές ενώσεις είναι το αποτέλεσμα της μεταφοράς ηλεκτρονίων, η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως ένας τύπος αντίδρασης μείωσης οξείδωσης.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η οξείδωση και η ιοντική συγκόλληση είναι διασυνδεδεμένες αλλά ξεχωριστές έννοιες.