Ποια είναι η κλασική μέθοδος ονομασίας ιοντικών ενώσεων;
1. Προσδιορίστε το μεταλλικό κατιόν:
* Προσδιορίστε το φορτίο του μετάλλου: Θα πρέπει να γνωρίζετε τις κοινές καταστάσεις οξείδωσης (φορτία) του μετάλλου.
* Εάν το μέταλλο έχει πολλαπλές καταστάσεις οξείδωσης: Ο ρωμαϊκός αριθμός που δείχνει ότι το φορτίο τοποθετείται σε παρενθέσεις αμέσως μετά το όνομα του μετάλλου.
2. Προσδιορίστε το μη μεταλλικό ανιόν:
* Το όνομα του μη μέταλλου έχει αλλάξει για να τελειώσει στο "-ide".
* Παράδειγμα:Το χλώριο γίνεται χλωριούχο, το οξυγόνο γίνεται οξείδιο, το άζωτο γίνεται νιτρίδιο.
3. Συνδυάστε τα ονόματα:
* Το όνομα του μεταλλικού κατιόντος έρχεται πρώτο, ακολουθούμενο από το όνομα του μη μέταλλου.
Παραδείγματα:
* NaCl: Χλωριούχο νάτριο
* fecl2: Το χλωριούχο σίδηρο (II) (ο σίδηρος έχει φορτίο +2 σε αυτήν την ένωση)
* fecl3: Το χλωριούχο σίδηρος (III) (ο σίδηρος έχει φορτίο +3 σε αυτήν την ένωση)
* cu2o: Το οξείδιο του χαλκού (i) (ο χαλκός έχει φορτίο +1 σε αυτήν την ένωση)
* cuo: Το οξείδιο του χαλκού (II) (ο χαλκός έχει φορτίο +2 σε αυτήν την ένωση)
Σημαντικές σημειώσεις:
* Τα μέταλλα με μόνο μία κοινή κατάσταση οξείδωσης δεν απαιτούν ρωμαϊκούς αριθμούς: Για παράδειγμα, το νάτριο (NA) έχει πάντα ένα φορτίο +1, οπότε είναι απλώς χλωριούχο νάτριο (NaCl).
* Πολυατομικά ιόντα: Για ενώσεις που περιέχουν πολυατομικά ιόντα (όπως θειικό άλας (SO4^2-), φωσφορικό (PO4^3-), κλπ.), Το όνομα του πολυατομικού ιόντος χρησιμοποιείται απευθείας.
Η κλασική μέθοδος έναντι της μεθόδου αποθεμάτων:
Η κλασική μέθοδος είναι μια παλαιότερη μέθοδος ονομασίας ιοντικών ενώσεων. Η μέθοδος αποθεμάτων είναι ένα πιο σύγχρονο σύστημα που χρησιμοποιεί σταθερά ρωμαϊκούς αριθμούς για όλα τα μεταλλικά κατιόντα, ακόμη και εκείνα με μία μόνο κοινή κατάσταση οξείδωσης. Η μέθοδος αποθεμάτων προτιμάται στα περισσότερα σύγχρονα πλαίσια χημείας.
Συνοπτικά: Η κλασική μέθοδος ονομασίας ιοντικών ενώσεων είναι ένα σύστημα που χρησιμοποιεί ρωμαϊκούς αριθμούς για να υποδείξει το φορτίο των μεταλλικών κατιόντων με πολλαπλές καταστάσεις οξείδωσης. Είναι μια παλαιότερη μέθοδος, αλλά εξακολουθεί να είναι χρήσιμη για την κατανόηση των βασικών αρχών της ονομασίας ιοντικής ένωσης.
