Ποιος είναι ο χημικός δείκτης που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή πρωτεΐνης;

Υπάρχουν αρκετοί χημικοί δείκτες που χρησιμοποιούνται για τη δοκιμή για την παρουσία πρωτεΐνης, το καθένα με τα δικά του πλεονεκτήματα και περιορισμούς:

αντιδραστήριο Biuret: Πρόκειται για μια κοινή και αξιόπιστη δοκιμή. Αντιδρά με πεπτιδικούς δεσμούς σε πρωτεΐνες, σχηματίζοντας ένα βιολερό σύμπλεγμα. Είναι ειδικό για πρωτεΐνες και δεν αντιδρά με αμινοξέα, καθιστώντας το καλό δείκτη για την παρουσία πρωτεϊνών.

ninhydrin: Αυτό το αντιδραστήριο αντιδρά με αμινομάδες σε αμινοξέα και πρωτεΐνες, παράγοντας ένα πορφυρό-μπλε χρώμα. Δεν είναι τόσο συγκεκριμένο όσο το αντιδραστήριο Biuret, καθώς αντιδρά με όλα τα αμινοξέα, όχι μόνο εκείνα των πρωτεϊνών.

αντιδραστήριο του Millon: Αυτό το αντιδραστήριο αντιδρά με υπολείμματα τυροσίνης σε πρωτεΐνες, σχηματίζοντας ένα κόκκινο ίζημα. Αυτή η δοκιμή είναι ειδική για την τυροσίνη, αλλά μπορεί να μην ανιχνεύει όλες τις πρωτεΐνες που στερούνται τυροσίνης.

Xanthoproteic test: Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιεί συμπυκνωμένο νιτρικό οξύ για να αντιδράσει με αρωματικά αμινοξέα (τρυπτοφάνη και τυροσίνη) σε πρωτεΐνες, με αποτέλεσμα ένα κίτρινο χρώμα. Αυτή η δοκιμή δεν είναι τόσο συγκεκριμένη όσο άλλες, καθώς μπορεί να αντιδράσει με άλλες ενώσεις.

Άλλες δοκιμές:

* Δοκιμή Hopkins-Cole: Ανιχνεύει τρυπτοφάνη σε πρωτεΐνες, παράγοντας ένα ιώδες δακτύλιο.

* Δοκιμή Sakaguchi: Ανιχνεύει αργινίνη σε πρωτεΐνες, παράγοντας κόκκινο χρώμα.

Η επιλογή του δείκτη εξαρτάται από τη συγκεκριμένη εφαρμογή και τον τύπο της πρωτεΐνης που δοκιμάζεται. Για την ανίχνευση γενικής πρωτεΐνης, το αντιδραστήριο Biuret χρησιμοποιείται ευρέως λόγω της ιδιαιτερότητας και της αξιοπιστίας του.