Γιατί όλες οι ουσίες που περιέχουν ιόντα θεωρούνται ως βάσεις;

Δεν είναι απολύτως ακριβές να πούμε ότι όλα Οι ουσίες που περιέχουν ιόντα θεωρούνται βάσεις. Ενώ είναι αλήθεια ότι πολλές ουσίες που περιέχουν ιόντα λειτουργούν ως βάσεις, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις. Εδώ είναι μια κατανομή:

Γιατί τα ιόντα OH συνδέονται συνήθως με βάσεις:

* Ορισμός Brønsted-Lowry: Στη θεωρία του Brønsted-Lowry των οξέων και των βάσεων, μια βάση ορίζεται ως ουσία που δέχεται πρωτόνιο (Η+). Τα ιόντα αποδέχονται εύκολα πρωτόνια για να σχηματίσουν νερό:

* OH- + H + → H2O

* Ορισμός Arrhenius: Ο ορισμός του Arrhenius δηλώνει ότι μια βάση είναι μια ουσία που παράγει ιόντα υδροξειδίου (OH-) όταν διαλύεται σε νερό. Αυτός ο ορισμός ευθυγραμμίζεται με τον ορισμό του Brønsted-Lowry, καθώς ο σχηματισμός των ΟΗ-ιόντων σε διάλυμα αποτελεί βασικό δείκτη της παρουσίας μιας βάσης.

Εξαιρέσεις:

* μεταλλικά υδροξείδια: Πολλά μεταλλικά υδροξείδια, όπως το υδροξείδιο του αλουμινίου (AL (OH) 3), είναι αμφοτερικά. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να λειτουργήσουν τόσο ως οξέα όσο και ως βάσεις ανάλογα με τις συνθήκες αντίδρασης.

* Μη υδατικά διαλύματα: Ο ορισμός του Arrhenius μιας βάσης αναφέρεται ειδικά σε ουσίες στο νερό. Σε μη υδατικές λύσεις, άλλες ουσίες, όπως τα αμιδικά ιόντα (NH2-) μπορούν να δράσουν ως βάσεις, να αποδέχονται πρωτόνια χωρίς να παράγουν απαραιτήτως ιόντα.

Επομένως, ενώ η παρουσία των ουσιών είναι ένας ισχυρός δείκτης μιας βάσης, δεν είναι καθολικός κανόνας. Είναι σημαντικό να εξεταστεί το πλαίσιο και η συγκεκριμένη χημική αντίδραση για να προσδιορίσουμε εάν μια ουσία που περιέχει ιόντα συμπεριφέρεται ως βάση.