Γιατί το Na2Cl δεν είναι ακριβής αναπαράσταση του ιοντικού δεσμού μεταξύ νατρίου και χλωρίου;
* Ιονική σύνδεση: Οι ιοντικοί δεσμοί σχηματίζονται όταν ένα άτομο (συνήθως ένα μέταλλο) χάνει ηλεκτρόνια για να γίνει ένα θετικά φορτισμένο κατιόν, ενώ ένα άλλο άτομο (συνήθως μη μέταλλο) κερδίζει ηλεκτρόνια για να γίνει ένα αρνητικά φορτισμένο ανιόν. Αυτά τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα προσελκύουν ο ένας τον άλλον μέσω ηλεκτροστατικών δυνάμεων.
* Ηλεκτρική μετατροπή: Το νάτριο (Na) έχει ένα ηλεκτρόνιο σθένους και το χλώριο (CL) έχει επτά ηλεκτρόνια σθένους. Το νάτριο τείνει να χάσει το ηλεκτρόνιο ενός σθένους για να επιτύχει μια σταθερή ρύθμιση οκτάδων, σχηματίζοντας ένα κατιόν +1 (Na +). Το χλώριο, από την άλλη πλευρά, κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο για να ολοκληρώσει το οκτάδες του, σχηματίζοντας ένα -1 ανιόν (CL-).
* Stoichiometry: Για να επιτευχθεί η ηλεκτρική ουδετερότητα, ο αριθμός των θετικών φορτίων πρέπει να ισούται με τον αριθμό των αρνητικών χρεώσεων. Επομένως, ένα ιόν νατρίου (Na+) πρέπει να δεσμεύεται με ένα ιόν χλωριούχου (Cl-) για να σχηματίσει μια ουδέτερη ένωση.
Ο σωστός τύπος για το χλωριούχο νάτριο είναι NaCl, όχι na2cl.
Συνοπτικά:
* Το Na2Cl υπονοεί ότι δύο άτομα νατρίου συνδέονται με ένα άτομο χλωρίου, το οποίο παραβιάζει τις αρχές της ιοντικής σύνδεσης και της ηλεκτρικής ενέργειας.
* Ο σωστός τύπος, NaCl, αντικατοπτρίζει την αναλογία ιόντων 1:1 των ιόντων νατρίου και χλωρίου, εξασφαλίζοντας την ηλεκτρική ουδετερότητα και μια σταθερή ιοντική ένωση.
