Ποιες ενώσεις σταθεροποιούν το ρΗ ενός διαλύματος με την απομάκρυνση ή την αντικατάσταση των ιόντων υδρογόνου;

Οι ενώσεις που σταθεροποιούν το ρΗ ενός διαλύματος με την απομάκρυνση ή την αντικατάσταση των ιόντων υδρογόνου ονομάζονται buffer .

Εδώ είναι μια κατανομή:

* buffer είναι διαλύματα που αντιστέκονται στις μεταβολές στο ρΗ όταν προστίθενται μικρές ποσότητες οξέος ή βάσης. Το κάνουν αυτό ενεργώντας ως δεξαμενή ιόντων υδρογόνου (Η+) και ιόντων υδροξειδίου (ΟΗ-).

* Δράση Buffering:

* Όταν προστίθεται οξύ: Το ρυθμιστικό διάλυμα αφαιρεί την περίσσεια ιόντων Η+, εμποδίζοντας μια σημαντική πτώση του ρΗ.

* Όταν προστίθεται βάση: Το ρυθμιστικό διάλυμα απελευθερώνει ιόντα Η+ για να εξουδετερώσει την προστιθέμενη ΟΗ-, εμποδίζοντας μια σημαντική αύξηση του ρΗ.

Κοινοί τύποι buffer:

* Σύστημα ρυθμιστικού διαλύματος διττανθρακικού άλατος: Αυτό είναι το κύριο σύστημα ρυθμιστικού διαλύματος στο ανθρώπινο αίμα, το οποίο αποτελείται από ανθρακικό οξύ (H2CO3) και ιόντα διττανθρακικού άλατος (HCO3-).

* Σύστημα ρυθμιστικού φωσφορικού φωσφορικού: Βρίσκεται σε ενδοκυτταρικά υγρά, αυτό το σύστημα περιλαμβάνει ιόντα φωσφορικού διυδρογόνου (Η2ΡΟ4-) και ιόντα φωσφορικού υδρογόνου (HPO42-).

* buffer πρωτεϊνών: Οι πρωτεΐνες περιέχουν αμινοξέα με λειτουργικές ομάδες που μπορούν να δράσουν ως αδύναμα οξέα ή βάσεις, συμβάλλοντας στη δράση αποβολής.

Παραδείγματα ρυθμιστικών ενώσεων:

* Δενεροξονικό νάτριο (NAHCO3)

* Φωσφορικό νάτριο (Na2HPO4)

* Tris (υδροξυμεθυλ) αμινομεθάνιο (Tris)

* Οξικό οξύ (CH3COOH) και οξικό νάτριο (CH3Coona)

Αυτές οι ενώσεις συνεργάζονται για να διατηρήσουν ένα σταθερό περιβάλλον PH, ζωτικής σημασίας για διάφορες βιολογικές διεργασίες και χημικές αντιδράσεις.