Ποιες είναι οι δομές του ιοντικού κρυστάλλου τύπου ΑΒ2;
1. Δομή φθορίτη (CAF₂):
* Αριθμός συντονισμού: Ένα κατιόν (α) περιβάλλεται από 8 ανιόντα (b), και κάθε ανιόν περιβάλλεται από 4 κατιόντα.
* Σύστημα κρυστάλλου: Κυβικός
* Κύτταρο μονάδας: Κοσσόβειο με επίκεντρο το πρόσωπο (FCC) με ιόντα στις γωνίες και κέντρα προσώπου και Β ιόντα στις τετραεδρικές τρύπες.
* Παραδείγματα: Caf₂, srf₂, baf₂, cdf₂, uo₂, tho₂
2. Δομή ρουτίλου (tio₂):
* Αριθμός συντονισμού: Ένα κατιόν (Ti) περιβάλλεται από 6 ανιόντα (Ο), και κάθε ανιόν περιβάλλεται από 3 κατιόντα.
* Σύστημα κρυστάλλου: Τετράγωνος
* Κύτταρο μονάδας: Τα ιόντα Α καταλαμβάνουν τις γωνίες και το κέντρο του σώματος ενός τετραγωνικού κυττάρου μονάδας, ενώ τα ιόντα Β καταλαμβάνουν τις ενδιάμεσες θέσεις.
* Παραδείγματα: Tio₂, sno₂, mno₂, feo₂
3. Δομή ιωδιούχου καδμίου (CDI₂):
* Αριθμός συντονισμού: Ένα κατιόν (CD) περιβάλλεται από 6 ανιόντα (Ι), και κάθε ανιόν περιβάλλεται από 3 κατιόντα.
* Σύστημα κρυστάλλου: Εξαγώνιος
* Κύτταρο μονάδας: Μια στρωματοποιημένη δομή με στρώματα ιόντων που σάντουιτς μεταξύ στρώσεων ιόντων Β.
* Παραδείγματα: Cdi₂, zni₂, mgi₂, nii₂, fei₂
4. Άλλες δομές:
* Ορισμένες ενώσεις Ab₂ μπορούν να υιοθετήσουν άλλες δομές ανάλογα με τον λόγο ιοντικής ακτίνας και τον τύπο σύνδεσης.
* Για παράδειγμα, ορισμένα οξείδια και σουλφίδια μπορεί να κρυσταλλωθούν σε ένα πυρίτη ή marcasite δομή, οι οποίες είναι και οι δύο ορθορομβικές.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη δομή:
* Αναλογία ιονικής ακτίνας: Η αναλογία της ακτίνας κατιόντων προς την ακτίνα ανιόντων επηρεάζει τον αριθμό συντονισμού και τον τύπο της δομής που είναι πιο σταθερός.
* Polarizability: Τα εξαιρετικά πολωτικά ιόντα τείνουν να σχηματίζουν δομές με χαμηλότερους αριθμούς συντονισμού.
* ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις: Η ισορροπία των ηλεκτροστατικών δυνάμεων μεταξύ των ιόντων διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στον προσδιορισμό της δομής.
Για να προβλεφθεί η δομή μιας συγκεκριμένης ιοντικής ένωσης Ab₂, είναι σημαντικό να εξεταστούν οι παράγοντες που αναφέρθηκαν παραπάνω. Ο καλύτερος τρόπος για τον προσδιορισμό της πραγματικής δομής είναι μέσω πειραματικών μεθόδων όπως η περίθλαση ακτίνων Χ.
