Τι είναι το οξύ Lewis;

Ένα οξύ Lewis είναι ένα χημικό είδος που μπορεί να αποδεχθεί ένα ζεύγος ηλεκτρονίων για να σχηματίσει έναν ομοιοπολικό δεσμό. Αυτός ο ορισμός είναι ευρύτερος από τον παραδοσιακό ορισμό Brønsted-Lowry ενός οξέος, ο οποίος επικεντρώνεται στη δωρεά πρωτονίων (H+).

Ακολουθούν μερικά βασικά χαρακτηριστικά ενός οξέος Lewis:

* Ανεπάρκεια ηλεκτρονίων: Τα οξέα Lewis έχουν τυπικά ένα κενό τροχιακό ή θετικό φορτίο, καθιστώντας τα σε ικανά να δεχτούν ένα ζεύγος ηλεκτρονίων.

* ηλεκτροφιλικά: Προσελκύονται από πλούσια σε ηλεκτρόνια είδη (πυρηνόφιλα) και μπορούν να σχηματίσουν έναν δεσμό αποδέχοντας τα ηλεκτρόνια τους.

* μπορεί να είναι ουδέτερο ή θετικά φορτισμένο: Παραδείγματα περιλαμβάνουν μεταλλικά ιόντα, τριφθορίδη βορίου (BF3) και χλωριούχο αργιλίου (Alcl3).

Παραδείγματα οξέων Lewis:

* μεταλλικά ιόντα: Fe3+, Cu2+, Zn2+

* Trifluoride Boron (BF3): Έχει ένα κενό p-orbital στο βόριο που μπορεί να δεχτεί ένα ζεύγος ηλεκτρονίων.

* Χλωριούχο αργιλίου (Alcl3): Παρόμοια με το BF3, έχει ένα κενό P-orbital για το αλουμίνιο.

* ενώσεις καρβονυλίου: Το άτομο άνθρακα σε μια ομάδα καρβονυλίου (C =O) είναι ανεπαρκής και μπορεί να λειτουργήσει ως οξύ Lewis.

Σε αντίθεση με τα οξέα Lewis, οι βάσεις Lewis είναι δωρητές ζεύγους ηλεκτρονίων. Παραδείγματα περιλαμβάνουν αμμωνία (NH3), νερό (H2O) και ιόντα υδροξειδίου (OH-).

Η κατανόηση των οξέων Lewis είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση πολλών χημικών αντιδράσεων, ιδιαίτερα στην οργανική χημεία και την ανόργανη χημεία.