Γιατί στη μέθοδο Mohrs της τιτλοδότησης το pH διατηρείται ως ουδέτερη;
* Σχηματισμός οξειδίου του αργύρου: Στο αλκαλικό ρΗ (πάνω από 7), τα ιόντα αργύρου από το διάλυμα νιτρικού αργύρου αντιδρούν με ιόντα υδροξειδίου για να σχηματίσουν οξείδιο του αργύρου (Ag₂O), το οποίο είναι ένα καφέ ίζημα. Αυτή η αντίδραση καταναλώνει ιόντα αργύρου, οδηγώντας σε ανακριβή αποτελέσματα, καθώς δεν είναι διαθέσιμα όλα τα ιόντα αργύρου για αντίδραση με τα ιόντα αλογονιδίων.
* Διαλυτότητα ασημένιων αλογονιδίων: Η διαλυτότητα των αλογονιδίων αργύρου (AGCL, AGBR, AGI) επηρεάζεται από το ρΗ. Στο όξινο ρΗ, τα αλογονίδια αργύρου γίνονται πιο διαλυτά λόγω του σχηματισμού διαλυτών συμπλοκών αργύρου. Αυτό μπορεί να παρεμβαίνει στην αντίδραση και να οδηγήσει σε ανακριβή αποτελέσματα.
* Ακριβής τελικό σημείο: Το τελικό σημείο της μεθόδου του Mohr υποδεικνύεται από το σχηματισμό ενός κοκκινωπό καφέ ίζημα του χρωμικού αργύρου (Ag₂cro₄). Αυτό το τελικό σημείο είναι αιχμηρό και διακριτό μόνο σε ένα ουδέτερο pH. Σε όξινες ή αλκαλικές συνθήκες, ο σχηματισμός ασημένιου χρωμικού μπορεί να καλυφθεί ή να καθυστερήσει, καθιστώντας δύσκολη την ακριβή προσδιορισμό του τελικού σημείου.
Για να εξασφαλιστεί ένα ουδέτερο ρΗ κατά τη διάρκεια της τιτλοποίησης της μεθόδου Mohr, προστίθεται ένα διάλυμα χρωμικού καλίου (K₂cro₄) ως δείκτης. Αυτός ο δείκτης παρέχει μια οπτική ένδειξη του τελικού σημείου, αλλά είναι σημαντικό να διατηρηθεί ένα εύρος ρΗ από 6,5 έως 10,5. Για να επιτευχθεί αυτό, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια λύση buffer, η οποία αντιστέκεται σε αλλάζει το pH.
Συνοπτικά, η διατήρηση ενός ουδέτερου ρΗ στη μέθοδο του Mohr είναι ζωτικής σημασίας για:
* Αποτρέψτε τον σχηματισμό παρεμβολής οξειδίου του αργύρου.
* Βεβαιωθείτε ότι η βέλτιστη διαλυτότητα των αλογονιδίων αργύρου.
* Επιτύχετε ένα απότομο και ξεχωριστό τελικό σημείο για ακριβή αποτελέσματα.
