Γιατί ο χρυσός συνήθως δεν κάνει ενώσεις;
* Υψηλή ενέργεια ιονισμού: Ο χρυσός έχει μια πολύ υψηλή ενέργεια ιονισμού, που σημαίνει ότι χρειάζεται πολλή ενέργεια για να απομακρυνθεί ένα ηλεκτρόνιο από ένα άτομο χρυσού. Αυτό καθιστά δύσκολη τη δημιουργία θετικών ιόντων, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την ιοντική συγκόλληση.
* Σχετιστικές επιδράσεις: Λόγω του υψηλού ατομικού αριθμού του, ο χρυσός παρουσιάζει σημαντικές σχετικιστικές επιδράσεις. Αυτές οι επιδράσεις επηρεάζουν τη συμπεριφορά των ηλεκτρονίων, καθιστώντας τα εξωτερικά ηλεκτρόνια του Gold λιγότερο πιθανό να συμμετάσχουν σε χημικές αντιδράσεις.
* Σταθερή ηλεκτρονική διαμόρφωση: Ο χρυσός διαθέτει ένα γεμάτο D-orbital και ένα μόνο S-ηλεκτρονικό στο εξωτερικό κέλυφος του. Αυτή η διαμόρφωση το καθιστά σχετικά σταθερό και λιγότερο πιθανό να κερδίσει ή να χάσει ηλεκτρόνια εύκολα.
* Εφέ Ζεύγος αδρανών: Το αποτέλεσμα αδρανούς ζεύγους αναφέρεται στην τάση των βαρύτερων στοιχείων στις ομάδες 13-16 για να ευνοήσει μια χαμηλότερη κατάσταση οξείδωσης. Αυτή η επίδραση συμβάλλει στην προτίμηση του χρυσού για μια κατάσταση οξείδωσης +1 και όχι υψηλότερη, περιορίζοντας τον σχηματισμό της ένωσης.
Ενώ ο χρυσός είναι γνωστός για την αντίσταση σε χημικές αντιδράσεις, σχηματίζει ενώσεις υπό συγκεκριμένες συνθήκες:
* με εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά στοιχεία: Ο χρυσός μπορεί να σχηματίσει ενώσεις με αλογόνα (π.χ., AUCL, AUCL3) και οξυγόνο (π.χ., Au2O3).
* Σχηματισμός συμπλόκου: Ο χρυσός μπορεί να σχηματίσει σύνθετα ιόντα με προσδέματα όπως ιόντα κυανιδίου (π.χ., [Au (CN) 2]-) ή ιόντα θειοκυανικού (π.χ., [Au (SCN) 2]-).
* υπό ακραίες συνθήκες: Οι υψηλές θερμοκρασίες ή οι πιέσεις μπορούν να διευκολύνουν τις αντιδράσεις που περιλαμβάνουν χρυσό.
Ως εκ τούτου, η "αδράνεια" του χρυσού είναι σχετική. Ενώ είναι γενικά μη αντιδραστικό, μπορεί να συμμετέχει σε χημικές αντιδράσεις υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Η αντίσταση του στον σχηματισμό των ενώσεων, ωστόσο, είναι ένας σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει στην αξία του ως πολύτιμου μετάλλου και τη χρήση του σε διάφορες εφαρμογές.
