Το οξυγόνο σχηματίζει έναν ομοιοπολικό δεσμό με χλωριούχο;
* Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας: Το οξυγόνο έχει πολύ υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα από το χλώριο. Αυτό σημαίνει ότι το οξυγόνο έχει πολύ ισχυρότερη έλξη για τα ηλεκτρόνια. Σε έναν πιθανό δεσμό, το οξυγόνο θα τραβούσε τα κοινά ηλεκτρόνια πολύ πιο κοντά στον εαυτό του, καθιστώντας τον δεσμό πολύ πολικό και πιθανόν να οδηγήσει σε ιοντικό δεσμό αντί για ομοιοπολικό.
* σχηματισμός ιονικού δεσμού: Η μεγάλη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα οδηγεί σε ηλεκτρόνια που κερδίζει οξυγόνο για να σχηματίσει ένα ιόν οξειδίου (o²⁻) και τα ηλεκτρόνια που χάνονται χλώριο για να σχηματίσουν ένα χλωριούχο ιόν (CL⁻). Αυτά τα αντίθετα φορτισμένα ιόντα στη συνέχεια προσελκύουν ο ένας τον άλλον, σχηματίζοντας μια ιοντική ένωση.
Συνοπτικά, το οξυγόνο και το χλώριο δεν σχηματίζουν ομοιοπολικό δεσμό επειδή η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητάς τους οδηγεί σε σχηματισμό ιοντικών δεσμών.
