Τι καθορίζει τη δύναμη μιας διαλυμένης ουσίας ως ηλεκτρολύτη;
Ισχυρά ηλεκτρολύτες:
* Πλήρης διάσταση: Αυτές οι διαλυμένες ουσίες σχεδόν εξ ολοκλήρου καταρρέουν σε ιόντα όταν διαλύονται. Αυτό σημαίνει ότι έχουν υψηλή συγκέντρωση ιόντων σε διάλυμα.
* υψηλή αγωγιμότητα: Λόγω του μεγάλου αριθμού ελεύθερων ιόντων, οι ισχυροί ηλεκτρολύτες διεξάγουν πολύ καλά την ηλεκτρική ενέργεια.
* Παραδείγματα: Ισχυρά οξέα (HCl, Hno₃, H₂so₄), ισχυρές βάσεις (NaOH, KOH), τα περισσότερα διαλυτά άλατα (NaCl, Kno₃)
αδύναμοι ηλεκτρολύτες:
* Μερική διάσπαση: Μόνο ένα μικρό κλάσμα αυτών των διαλυμάτων διαχωρίζεται σε ιόντα όταν διαλύεται. Έχουν χαμηλότερη συγκέντρωση ιόντων σε διάλυμα.
* χαμηλή αγωγιμότητα: Λόγω του περιορισμένου αριθμού ελεύθερων ιόντων, οι αδύναμοι ηλεκτρολύτες είναι κακοί αγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας.
* Παραδείγματα: Αδύναμα οξέα (ch₃cooh), αδύναμες βάσεις (NH₃), μερικά διαλυτά άλατα (hgcl₂), νερό (h₂o)
Μη ηλεκτρολύτες:
* Χωρίς αποστολή: Αυτές οι ουσίες δεν σχηματίζουν ιόντα όταν διαλύονται. Παραμένουν ως ουδέτερα μόρια.
* Χωρίς αγωγιμότητα: Οι μη ηλεκτρολύτες δεν μπορούν να διεξάγουν ηλεκτρική ενέργεια.
* Παραδείγματα: Ζάχαρη (c₁₂h₂₂o₁₁), αλκοόλ (c₂h₅oh), λάδι
Παράγοντες που επηρεάζουν την αντοχή των ηλεκτρολυτών:
* Φύση της ουσίας: Οι χημικοί δεσμοί και η δομή της ουσίας καθορίζουν την ικανότητά του να σχηματίζει ιόντα. Για παράδειγμα, οι ιοντικές ενώσεις τείνουν να είναι ισχυροί ηλεκτρολύτες, ενώ οι ομοιοπολικές ενώσεις είναι πιο πιθανό να είναι αδύναμοι ή μη ηλεκτρολύτες.
* Πόλη του διαλύτη: Οι πολικοί διαλύτες όπως το νερό είναι καλύτεροι στην επίλυση και τη διάσπαση των ιοντικών ενώσεων, καθιστώντας τους ισχυρότερους ηλεκτρολύτες.
Συνοπτικά, η αντοχή ενός ηλεκτρολύτη είναι ένα μέτρο για το πόσο εύκολα σχηματίζει ιόντα σε διάλυμα, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την ικανότητά του να διεξάγει ηλεκτρική ενέργεια.
