Η αμμωνία διαχωρίζεται στον αέρα από όζον ή υπεριώδη ακτινοβολία;
* όζον (o₃): Ενώ το όζον είναι ένας ισχυρός οξειδωτής, αντιδρά κυρίως με άλλους ρύπους όπως οι πτητικές οργανικές ενώσεις (VOCs) και το διοξείδιο του θείου (SO₂). Η αντίδραση μεταξύ του όζοντος και της αμμωνίας είναι αργή και γενικά δεν είναι σημαντική στην ατμόσφαιρα.
* Ακτινοβολία UV: Η αμμωνία δεν είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στη φωτοδυσοροποίηση με υπεριώδη ακτινοβολία. Η ενέργεια που απαιτείται για να σπάσει τους δεσμούς Ν-Η στην αμμωνία είναι σχετικά υψηλή και η ακτινοβολία υπεριώδους ακτινοβολίας στην χαμηλότερη ατμόσφαιρα (όπου υπάρχει η περισσότερη αμμωνία) στερείται της απαραίτητης ενέργειας.
Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τη μοίρα της αμμωνίας στην ατμόσφαιρα:
* Ω ριζικά: Οι ρίζες υδροξυλίου (ΟΗ) είναι εξαιρετικά αντιδραστικές και παίζουν σημαντικό ρόλο στην οξείδωση της αμμωνίας. Μπορούν να αντιδράσουν με αμμωνία για να σχηματίσουν αμμωνίο (NH₄⁺), το οποίο στη συνέχεια μπορεί να αφαιρεθεί από την ατμόσφαιρα μέσω υγρής εναπόθεσης (βροχή).
* Ατμοσφαιρικές συνθήκες: Παράγοντες όπως η θερμοκρασία, η υγρασία και η παρουσία άλλων ρύπων μπορούν να επηρεάσουν τον ρυθμό οξείδωσης της αμμωνίας.
* Φωτοχημικό νέφος: Σε μολυσμένες περιοχές, η αμμωνία μπορεί να συμμετάσχει σε φωτοχημικές αντιδράσεις που συμβάλλουν στο σχηματισμό του νέφους.
Συνοπτικά: Ενώ η ακτινοβολία του όζοντος και της υπεριώδους ακτινοβολίας δεν προκαλεί άμεσα σημαντική διάσπαση της αμμωνίας στον αέρα, άλλοι παράγοντες όπως οι ρίζες ΟΗ και οι συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές συνθήκες μπορούν να επηρεάσουν τη μοίρα της και να συμβάλλουν στην απομάκρυνσή της ή μετασχηματισμού.
