Γιατί τα στοιχεία μοιράζονται ηλεκτρόνια σε ομοιοπολικούς δεσμούς;
* σταθερότητα: Τα άτομα είναι πιο σταθερά όταν το εξώτατο κέλυφος ηλεκτρονίων (κέλυφος σθένους) είναι γεμάτο. Αυτό σημαίνει ότι έχουν τον ίδιο αριθμό ηλεκτρονίων με ένα ευγενές αέριο, τα οποία είναι πολύ αντιδραστικά.
* Κοινή χρήση: Για πολλά στοιχεία, η επίτευξη ενός πλήρους κελύφους σθένους μέσω της απόκρισης ή της απώλειας ηλεκτρονίων (ιοντικών δεσμών) θα απαιτούσε υπερβολική ενέργεια. Αντ 'αυτού, μοιράζονται ηλεκτρόνια με άλλα άτομα.
* ομοιοπολικοί δεσμοί: Με την κοινή χρήση ηλεκτρονίων, τα άτομα μπορούν να δημιουργήσουν ένα κοινόχρηστο ζεύγος ηλεκτρονίων που μετράει προς τα δύο κελύφη σθένους, οδηγώντας σε μια πιο σταθερή διαμόρφωση.
Εδώ είναι μια απλή αναλογία: Φανταστείτε ότι έχετε ένα παζλ με κομμάτια που λείπουν. Μπορείτε να βρείτε κομμάτια από κάποιον άλλο για να ολοκληρώσετε το παζλ σας, ή μπορείτε να μοιραστείτε τα κομμάτια που έχετε μαζί τους για να δημιουργήσετε μια πλήρη εικόνα μαζί.
Παράδειγμα:
* υδρογόνο (h): Έχει 1 ηλεκτρόνιο στο κέλυφος σθένους του. Χρειάζεται 1 ακόμη για να είναι σταθερό (όπως το ήλιο).
* οξυγόνο (o): Έχει 6 ηλεκτρόνια στο κέλυφος σθένους. Χρειάζεται 2 ακόμη για να είναι σταθερά (όπως ο νέον).
Όταν το υδρογόνο και το οξυγόνο συνδυάζονται για να σχηματίσουν νερό (H₂O), μοιράζονται ηλεκτρόνια:
* Κάθε άτομο υδρογόνου μοιράζεται το ένα ηλεκτρόνιο του με το άτομο οξυγόνου
* Το άτομο οξυγόνου μοιράζεται ένα από τα ηλεκτρόνια του με κάθε άτομο υδρογόνου.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια σταθερή διαμόρφωση και για τα τρία άτομα:
* υδρογόνο: Τώρα έχει 2 ηλεκτρόνια (κοινόχρηστο ζευγάρι), όπως το ήλιο.
* οξυγόνο: Τώρα έχει 8 ηλεκτρόνια (6 από τα δικά του + 2 κοινά), όπως το νέον.
Συνοπτικά, τα στοιχεία μοιράζονται ηλεκτρόνια σε ομοιοπολικούς δεσμούς για να επιτευχθούν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, εκπληρώνοντας τα κελύφη σθένους τους και γίνονται λιγότερο αντιδραστικοί.
