Η χρήση αριθμών οξείδωσης εξηγεί γιατί οι τύποι NAF2 είναι λανθασμένες;
* νάτριο (NA): Το νάτριο είναι ένα αλκαλικό μέταλλο και ο τυπικός αριθμός οξείδωσης είναι +1. Πάντα θέλει να χάσει ένα ηλεκτρόνιο για να επιτύχει μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων.
* Φθορίνη (F): Το φθόριο είναι αλογόνο και ο τυπικός αριθμός οξείδωσης είναι -1. Πάντα θέλει να κερδίσει ένα ηλεκτρόνιο για να επιτύχει μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων.
Στο NAF2:
* na: Θα είχε έναν αριθμό οξείδωσης +1 (όπως πάντα).
* f: Για να εξισορροπήσει το φορτίο +1 από το νάτριο, κάθε άτομο φθορίου θα πρέπει να έχει αριθμό οξείδωσης -1/2. Αυτό είναι αδύνατο, καθώς το φθόριο * πάντα * θέλει να κερδίσει ένα ηλεκτρόνιο, με αποτέλεσμα ένα -1 χρέωση.
Ο σωστός τύπος:NAF
* na: Αριθμός οξείδωσης +1.
* f: Αριθμός οξείδωσης -1.
Αυτός ο τύπος εξισορροπεί τέλεια τις χρεώσεις:(+1) + (-1) =0
Συμπέρασμα: Ο τύπος NAF2 είναι λανθασμένος επειδή παραβιάζει τις τυπικές καταστάσεις οξείδωσης του νατρίου και του φθορίου. Το νάτριο δεν μπορεί να έχει φορτίο +1, ενώ δύο άτομα φθορίου έχουν το καθένα ένα φορτίο -1/2. Ο σωστός τύπος είναι η NAF, που αντικατοπτρίζει τις σταθερές και προβλέψιμες καταστάσεις οξείδωσης αυτών των στοιχείων.
