Πώς καθορίζεται το ατομικό βάρος ενός ατόμου;
1. Ισότοπα:
* Ένα στοιχείο μπορεί να έχει πολλαπλά ισότοπα, τα οποία είναι άτομα με τον ίδιο αριθμό πρωτονίων (ορίζοντας το στοιχείο) αλλά διαφορετικούς αριθμούς νετρονίων. Αυτή η διαφορά στα νετρόνια οδηγεί σε διαφορετικές ατομικές μάζες για κάθε ισότοπο.
2. Αφθονία ισότοπων:
* Κάθε ισότοπο ενός στοιχείου υπάρχει στη φύση με μια συγκεκριμένη αφθονία (ποσοστό).
3. Υπολογισμός:
* Το ατομικό βάρος υπολογίζεται με τη λήψη του σταθμισμένου μέσου όρου των μαζών όλων των ισότοπων ενός στοιχείου. Αυτό σημαίνει:
* πολλαπλασιάστε τη μάζα κάθε ισότοπου από τη φυσική του αφθονία (ως δεκαδικό).
* Προσθέστε τα αποτελέσματα για όλα τα ισότοπα.
Παράδειγμα:
Ας πάρουμε το παράδειγμα του χλωρίου (CL):
* ισότοπα: Το χλώριο έχει δύο κύρια ισότοπα:χλώριο-35 (35cl) και χλώριο-37 (37CL).
* αφθονία: Το 35CL έχει αφθονία 75,77% και 37CL έχει αφθονία 24,23%.
* μάζες: Το 35cl έχει μάζα 34.9689 AMU και 37CL έχει μάζα 36.9659 AMU.
Υπολογισμός:
* (34.9689 AMU * 0.7577) + (36.9659 AMU * 0.2423) = 35.453 AMU
Επομένως, το ατομικό βάρος του χλωρίου είναι 35.453 AMU.
Βασικά σημεία:
* Το ατομικό βάρος είναι ένας σταθμισμένος μέσος όρος, όχι μόνο η μάζα του πιο άφθονου ισότοπου.
* Τα ατομικά βάρη εμφανίζονται συνήθως στον περιοδικό πίνακα.
* Τα ατομικά βάρη δεν είναι ολόκληροι αριθμοί λόγω της διαδικασίας μέσου όρου.
* Η μονάδα του ατομικού βάρους είναι η μονάδα ατομικής μάζας (AMU).
Αυτή η διαδικασία εξασφαλίζει ότι το ατομικό βάρος αντικατοπτρίζει την πραγματική μέση μάζα ενός στοιχείου καθώς υπάρχει στη φύση, λαμβάνοντας υπόψη τα διαφορετικά ισότοπα και τις σχετικές τους αφθονίες.
