bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποια μάζα συμπαγής AGCL λαμβάνεται όταν 25 mL 0,068Μ AgNO3 αντιδρά με υπερβολική υδατική HCl;

Δείτε πώς μπορείτε να υπολογίσετε τη μάζα του AGCL που ελήφθη:

1. Γράψτε την ισορροπημένη χημική εξίσωση:

Agno₃ (aq) + hcl (aq) → agcl (s) + hno₃ (aq)

2. Προσδιορίστε τα κομμάτια του agno₃:

* Μοριακή (m) =moles (mol) / όγκος (l)

* Ανασκόπηση της εξίσωσης:moles (mol) =μοριακή (m) x όγκος (l)

* Μετατροπή 25 ml σε λίτρα:25 ml * (1 L / 1000 ml) =0,025 L

* Moles του Agno₃ =0,068 m * 0,025 L =0,0017 mol

3. Χρησιμοποιήστε την αναλογία mole από την ισορροπημένη εξίσωση για να βρείτε moles του AGCL:

* Η αναλογία mole μεταξύ Agno₃ και AgCl είναι 1:1.

* Επομένως, 0.0017 mol του Agno₃ θα παράγουν 0.0017 mol του AgCl.

4. Υπολογίστε τη μάζα του AGCL:

* Μοριακή μάζα AgCl =107,87 g/mol (Ag) + 35,45 g/mol (CL) =143,32 g/mol

* Μάζα AGCL =Moles της AGCL * Μοριακή μάζα του AGCL

* Μάζα AgCl =0,0017 mol * 143,32 g/mol =0,244 g

Επομένως, λαμβάνεται 0,244 g στερεού AgCl.

Διαφορά μεταξύ αμυλόζης και αμυλοπηκτίνης

Διαφορά μεταξύ αμυλόζης και αμυλοπηκτίνης

Κύρια διαφορά – Αμυλόζη έναντι Αμυλοπηκτίνης Το άμυλο είναι μια άχρωμη και άοσμη στερεή ουσία που μπορεί να βρεθεί στα φυτά ως υδατάνθρακας αποθήκευσης. Το άμυλο είναι πολυσακχαρίτης. Αποτελείται από έναν αριθμό μονομερών γλυκόζης. Αυτά τα μόρια γλυκόζης συνδέονται μεταξύ τους μέσω γλυκοσιδικών δεσμ

Διαφορά μεταξύ κολλαγόνου 1 2 και 3

Διαφορά μεταξύ κολλαγόνου 1 2 και 3

Η κύρια διαφορά μεταξύ του κολλαγόνου 1 2 και 3 είναι ότι το κολλαγόνο 1 είναι πιο άφθονο στα οστά, τους τένοντες, τους συνδέσμους και στο δέρμα, ενώ το κολλαγόνο 2 εμφανίζεται στους υαλώδεις και αρθρικούς χόνδρους και το κολλαγόνο 3 είναι το κύριο συστατικό των δικτυωτών ινών που αποτελούν υποστήρι

Νόμος Dalton της μερικής πίεσης - Ορισμός και παραδείγματα

Νόμος Dalton της μερικής πίεσης - Ορισμός και παραδείγματα

Νόμος μερικής πίεσης του Ντάλτον είναι ένας νόμος ιδανικών αερίων που δηλώνει ότι η συνολική πίεση ενός μείγματος αερίων είναι ίση με το άθροισμα των μερικών πιέσεων κάθε αερίου. Ο Άγγλος επιστήμονας John Dalton παρατήρησε τη συμπεριφορά των αερίων το 1801 και δημοσίευσε το νόμο των αερίων το 1802.