Τι συμβαίνει με το χλωριούχο σιδήρου III όταν θερμαίνεται;

Όταν το χλωριούχο σίδηρο (III) (FECL <υπο -> ) θερμαίνεται, υφίσταται μια σειρά αλλαγών ανάλογα με τη θερμοκρασία και τις συνθήκες:

σε χαμηλές θερμοκρασίες (κάτω από 300 ° C):

* αφυδάτωση: FECL 3 · 6h 2 O (ενυδατωμένη μορφή) χάνει το νερό της ενυδάτωσης για να γίνει άνυδρο FECL 3 . Αυτή είναι μια απλή διαδικασία αφυδάτωσης.

σε υψηλότερες θερμοκρασίες (πάνω από 300 ° C):

* εξάχνωση: FECL 3 υφίσταται εξάχνωση, που σημαίνει ότι μεταβαίνει απευθείας από την στερεά κατάσταση στην αέρια κατάσταση χωρίς να διέρχεται από μια υγρή φάση. Αυτό οφείλεται στις αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις μεταξύ του FECL 3 μόρια.

* αποσύνθεση: Σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες (πάνω από 500 ° C), FECL <υπο -> αρχίζει να αποσυντίθεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό χλωριούχου σιδήρου (II) (FECL 2 ) και αέριο χλωρίου (CL 2 )

2fecl 3 (ζ) → 2fecl 2 (ζ) + cl 2 (σολ)

Σημαντικές εκτιμήσεις:

* Παρουσία αέρα: Εάν η θέρμανση εμφανίζεται παρουσία αέρα, το σχηματισμένο χλωριούχο σίδηρο (II) που σχηματίζεται μπορεί να αντιδράσει περαιτέρω με οξυγόνο για να σχηματίσει οξείδιο σιδήρου (III) (Fe ₂ O 3 ) και αέριο χλωρίου.

* ρυθμός θέρμανσης: Ο ρυθμός θέρμανσης μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα. Μια ταχεία θέρμανση μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη αποσύνθεση, ενώ η βραδύτερη θέρμανση μπορεί να ευνοήσει την εξάχνωση.

Περίληψη:

Το χλωριούχο σίδερο θέρμανσης (III) οδηγεί σε αφυδάτωση, εξάχνωση και αποσύνθεση, με αποτέλεσμα το σχηματισμό χλωριούχου σιδήρου (II), αέριο χλωρίου και ενδεχομένως οξειδίου του σιδήρου (III), ανάλογα με τη θερμοκρασία και τις συνθήκες.