Γιατί τα μόρια και οι ιοντικές ενώσεις πρέπει να ακολουθούν διαφορετικούς κανόνες όταν ονομάζονται;

Τα μόρια και οι ιοντικές ενώσεις έχουν διαφορετικούς κανόνες για την ονομασία επειδή έχουν διαφορετικές θεμελιώδεις δομές και τύπους συγκόλλησης. Εδώ είναι μια κατανομή:

Μόρια (ομοιοπολικές ενώσεις)

* δεσμός: Τα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς. Αυτή η κοινή χρήση μπορεί να είναι ίση (μη πολική) ή άνιση (πολική).

* Δομή: Τα μόρια μπορούν να έχουν διάφορα σχήματα και μεγέθη, ανάλογα με τη διάταξη των ατόμων.

* ονομασία:

* Προθέματα: Τα ελληνικά προθέματα (μονο-, di-, tri-, κ.λπ.) υποδεικνύουν τον αριθμό κάθε τύπου ατόμου στο μόριο.

* Suffixes: Το "-ide" χρησιμοποιείται για το δεύτερο στοιχείο και το "-IDE" συχνά μεταβάλλεται σε "-ate" ή "-ite" για πολυατομικά ιόντα.

Ιωνικές ενώσεις

* δεσμός: Τα ηλεκτρόνια μεταφοράς ατόμων σε ιόντα (κατιόντα και ανιόντα) που συγκρατούνται από ηλεκτροστατικές δυνάμεις.

* Δομή: Οι ιοντικές ενώσεις τυπικά σχηματίζουν κρυσταλλικά πλέγματα, με επαναλαμβανόμενες μονάδες κατιόντων και ανιόντων.

* ονομασία:

* ΚΟΟΔΙΑ: Συνήθως, το όνομα του μετάλλου χρησιμοποιείται απευθείας (π.χ. νάτριο, κάλιο).

* Anions:

* Τα μη μεταλλικά ανιόντα χρησιμοποιούν το επίθημα "-IDE" (π.χ. χλωριούχο, σουλφίδιο).

* Τα πολυατομικά ανιόντα έχουν μοναδικά ονόματα (π.χ. θειικό άλας, φωσφορικό).

* Ρωμαϊκά αριθμητικά: Οι ρωμαϊκοί αριθμοί στις παρενθέσεις χρησιμοποιούνται για μεταβατικά μέταλλα για να υποδείξουν τις καταστάσεις οξείδωσης τους.

Βασικές διαφορές στους κανόνες ονομασίας

* Προθέματα: Τα μόρια χρησιμοποιούν προθέματα για να υποδείξουν τον αριθμό κάθε στοιχείου, ενώ οι ιοντικές ενώσεις δεν το κάνουν.

* Suffixes: Τα μόρια χρησιμοποιούν κυρίως το "-ide" για το δεύτερο στοιχείο, ενώ οι ιοντικές ενώσεις χρησιμοποιούν ένα ευρύτερο φάσμα επιθημάτων που βασίζονται σε τύπο ανιόντων.

* χρέωση: Οι ιοντικές ενώσεις απαιτούν εξισορρόπηση των φορτίων του κατιόντος και του ανιόντος, τα οποία τα μόρια δεν το κάνουν.

* Ρωμαϊκά αριθμητικά: Οι ιοντικές ενώσεις χρησιμοποιούν ρωμαϊκούς αριθμούς για να υποδεικνύουν καταστάσεις οξείδωσης μεταβατικών μετάλλων, ενώ τα μόρια δεν το κάνουν.

Στην ουσία, οι διαφορετικοί κανόνες ονομασίας αντικατοπτρίζουν τους διαφορετικούς τρόπους με τους τρόπους που τα μόρια και οι ιοντικές ενώσεις είναι δομημένες και συνδεδεμένες. Η κατανόηση αυτών των διαφορών μας βοηθά να περιγράψουμε με ακρίβεια και να διακρίνουμε μεταξύ αυτών των δύο σημαντικών κατηγοριών χημικών ουσιών.