Όταν ένα οξύ και μια βάση αναμιγνύονται τι συμβαίνει με τα υπερβολικά ιόντα;
* Σχηματισμός νερού: Τα ιόντα υδρογόνου (Η+) από τα ιόντα οξέος και υδροξειδίου (ΟΗ-) από τη βάση αντιδρούν για να σχηματίσουν νερό (Η2Ο). Αυτή είναι η κύρια αντίδραση στην εξουδετέρωση.
* Σχηματισμός αλατιού: Τα υπόλοιπα ιόντα, συνήθως ένα κατιόν από τη βάση και ένα ανιόν από το οξύ, συνδυάζονται για να σχηματίσουν ένα αλάτι.
Παράδειγμα:
Εξετάστε την αντίδραση του υδροχλωρικού οξέος (HCl) με υδροξείδιο του νατρίου (NAOH):
HCL (aq) + naOH (aq) → NaCl (aq) + H2O (L)
* υπερβολικά ιόντα: Εάν ένα από τα αντιδραστήρια είναι σε περίσσεια, τα υπερβολικά ιόντα θα παραμείνουν σε λύση. Για παράδειγμα, εάν υπάρχει υπερβολική NaOH, θα υπάρξει περίσσεια Na+ και OH στη λύση.
Βασικά σημεία:
* εξουδετέρωση: Ο στόχος της εξουδετέρωσης είναι η επίτευξη ενός ουδέτερου ρΗ (περίπου 7), όπου η συγκέντρωση των Η+ και των ΟΗ-ιόντων είναι ίση.
* αλλαγή pH: Το ρΗ του διαλύματος θα αλλάξει ανάλογα με τη δύναμη του οξέος και της βάσης και των σχετικών ποσών τους.
* Διαλυτότητα αλατιού: Το αλάτι που σχηματίζεται μπορεί να είναι διαλυτό ή αδιάλυτο σε νερό. Εάν διαλυτεί, θα παραμείνει σε λύση. Εάν είναι αδιάλυτο, θα κατακρημνίσει.
Περίληψη:
Εν ολίγοις, όταν ένα οξύ και μια βάση αναμιγνύονται, τα περίσσεια ιόντα είτε θα σχηματίσουν νερό (Η+ και OH-) είτε θα παραμείνουν σε διάλυμα ως μέρος του σχηματισμού αλατιού. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα εξαρτάται από τη δύναμη του οξέος και της βάσης, τις σχετικές ποσότητες και τη διαλυτότητα του σχηματισμού του αλατιού.
