Το οξείδιο του χαλκού II προστέθηκε για να αραιώνεται το υδροχλωρικό οξύ και τα μαύρα ιζήματα που σχηματίστηκαν, αλλά γιατί η οξύτητα έγινε Ph1;
* αντίδραση: Το οξείδιο του χαλκού (II) (CuO) αντιδρά με υδροχλωρικό οξύ (HCl) για να σχηματίσει χλωριούχο χαλκό (II) (Cucl₂) και νερό (H₂O):
Cuo (s) + 2HCl (aq) → Cucl₂ (aq) + h₂o (l)
* Μαύρο ιζήματα: Το μαύρο ίζημα που περιγράφετε δεν είναι πιθανό προϊόν αυτής της αντίδρασης. Το χλωριούχο χαλκό (II) είναι συνήθως μπλε-πράσινο σε διάλυμα και μπορεί να σχηματίσει ένα πράσινο στερεό.
* ph 1: Ένα pH του 1 είναι εξαιρετικά όξινο. Αυτό υποδηλώνει ότι υπήρχε μεγάλη περίσσεια HCl, πολύ πέρα από αυτό που θα χρειαζόταν για να αντιδράσει με το CUO. Εδώ γιατί αυτό είναι προβληματικό:
* Ατελής αντίδραση: Εάν υπήρχε μια τεράστια περίσσεια του HCl, το CUO πιθανότατα θα είχε αντιδράσει πλήρως, δεν αφήνοντας πίσω το CUO.
* αλλαγή pH: Η αντίδραση με CuO θα καταναλώσει μερικά από τα HCl, μειώνοντας την οξύτητα, αλλά όχι σε τόσο χαμηλό pH όπως 1.
Πιθανές εξηγήσεις:
1. Σφάλμα στη μέτρηση: Μπορεί να υπήρχε σφάλμα στη μέτρηση του pH.
2. μόλυνση: Το μαύρο ίζημα μπορεί να είναι μια ακαθαρσία και το ίδιο το HCl μπορεί να είναι πολύ συγκεντρωμένο.
3. Εναλλακτική αντίδραση: Κάτι άλλο μπορεί να αντιδρά με το HCl, παράγοντας ένα εξαιρετικά όξινο διάλυμα.
Περαιτέρω έρευνα:
* Επιβεβαιώστε την ταυτότητα του μαύρου ιζήματος: Χρησιμοποιήστε ένα μικροσκόπιο ή άλλες αναλυτικές τεχνικές για να προσδιορίσετε ποιο είναι το μαύρο στερεό.
* Ελέγξτε τη συγκέντρωση HCl: Επαληθεύστε τη συγκέντρωση του χρησιμοποιούμενου HCl.
* Εκ νέου εκτέλεση του πειράματος: Επαναλάβετε την αντίδραση με γνωστές ποσότητες CUO και HCL, μετράτε προσεκτικά την αλλαγή του ρΗ.
Συμπέρασμα: Το σενάριο που περιγράφηκε φαίνεται απίθανο δεδομένης της εμπλεκόμενης χημείας. Είναι σημαντικό να διερευνηθεί περαιτέρω για να κατανοήσουμε την αληθινή φύση της αντίδρασης και την προκύπτουσα λύση.
