bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Πώς διαφέρουν τα σταθερά ιόντα μεταβατικών μετάλλων από αυτά που σχηματίζονται στην ομάδα 1 και δύο;

Τα σταθερά ιόντα μεταβατικών μετάλλων διαφέρουν σημαντικά από αυτά που σχηματίζονται από την ομάδα 1 και δύο στοιχεία με διάφορους βασικούς τρόπους:

1. Μεταβλητές καταστάσεις οξείδωσης:

* Μεταβατικά μέταλλα: Τα μεταβατικά μέταλλα μπορούν να σχηματίσουν ιόντα με πολλαπλές καταστάσεις οξείδωσης. Αυτό οφείλεται στην παρουσία D-ηλεκτρονίων, τα οποία μπορούν να συμμετάσχουν στη συγκόλληση με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, ο σίδηρος μπορεί να σχηματίσει ιόντα Fe2 και Fe3.

* Ομάδα 1 &2: Η ομάδα 1 (αλκαλικά μέταλλα) και τα στοιχεία της ομάδας 2 (μέταλλα αλκαλικών γαιών) σχηματίζουν τυπικά ιόντα με μόνο μία σταθερή κατάσταση οξείδωσης. Τα μέταλλα της ομάδας 1 σχηματίζουν πάντα +1 ιόντα (π.χ., Na⁺, k⁺), ενώ τα μέταλλα της ομάδας 2 σχηματίζουν +2 ιόντα (π.χ. mg²⁺, ca2⁺).

2. Χρώμα ιόντων:

* Μεταβατικά μέταλλα: Πολλά ιόντα μετάλλων μετάλλων παρουσιάζουν χαρακτηριστικά χρώματα σε διάλυμα λόγω της παρουσίας D-ηλεκτρονίων. Τα χρώματα προκύπτουν από την απορρόφηση συγκεκριμένων μήκους κύματος φωτός ως μετάβαση ηλεκτρόνων μεταξύ D-πορτρέτων. Για παράδειγμα, τα ιόντα Cu² είναι μπλε.

* Ομάδα 1 &2: Τα ιόντα της ομάδας 1 και 2 στοιχεία είναι γενικά άχρωτα σε διάλυμα επειδή τα ιόντα τους δεν έχουν d-ηλεκτρονικά.

3. Μαγνητικές ιδιότητες:

* Μεταβατικά μέταλλα: Τα ιόντα μετάλλων μετάλλων μπορούν να είναι παραμαγνητικά (προσελκύονται σε μαγνητικό πεδίο) ή διαμαγνητικό (απωθημένο από μαγνητικό πεδίο) ανάλογα με τον αριθμό των μη ζευγαρωμένων d-ηλεκτρονίων.

* Ομάδα 1 &2: Τα ιόντα των στοιχείων της ομάδας 1 και 2 είναι συνήθως διαμαγνητικά επειδή δεν διαθέτουν μη ζευγαρωμένα ηλεκτρόνια.

4. Χημική αντιδραστικότητα:

* Μεταβατικά μέταλλα: Τα μεταβατικά μέταλλα παρουσιάζουν ένα ευρύ φάσμα αντιδραστικότητας, με μερικούς να είναι εξαιρετικά αντιδραστικοί (π.χ. μαγγάνιο) και άλλοι να είναι πολύ αντιδραστικοί (π.χ. πλατίνα). Η αντιδραστικότητα τους επηρεάζεται από παράγοντες όπως η κατάσταση οξείδωσης και η φύση των προσδεμάτων που περιβάλλουν το μεταλλικό ιόν.

* Ομάδα 1 &2: Η ομάδα 1 και 2 μέταλλα είναι γενικά πολύ αντιδραστικά, ειδικά με νερό και οξυγόνο. Η αντιδραστικότητα τους αυξάνεται καθώς πηγαίνετε κάτω από την ομάδα.

5. Σχηματισμός συμπλοκών:

* Μεταβατικά μέταλλα: Τα μεταβατικά μέταλλα σχηματίζουν εύκολα σύνθετα ιόντα με προσδέματα (μόρια ή ιόντα που δίνουν ζεύγη ηλεκτρονίων στο μεταλλικό ιόν). Αυτά τα σύμπλοκα μπορούν να έχουν διάφορες γεωμετρίες και να παρουσιάσουν ενδιαφέρουσες ιδιότητες.

* Ομάδα 1 &2: Η ομάδα 1 και 2 μέταλλα γενικά δεν σχηματίζουν σταθερά σύμπλοκα τόσο εύκολα όσο τα μεταβατικά μέταλλα.

Συνοπτικά:

Οι μεταβλητές καταστάσεις οξείδωσης, τα πολύχρωμα ιόντα, οι μαγνητικές ιδιότητες και η ικανότητα σχηματισμού συμπλοκών είναι όλα τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τα μεταβατικά μέταλλα από τα στοιχεία της ομάδας 1 και 2. Αυτή η διαφορά προέρχεται από την παρουσία D-ηλεκτρονίων σε μεταβατικά μέταλλα, τα οποία συμβάλλουν στην ποικιλία χημικής συμπεριφοράς τους.

Αλλοτρόπες

Αλλοτρόπες

Ο όρος αλλοτροπία προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη όπου «άλλος» σημαίνει «άλλος» και «τρόπος» αντιπροσωπεύει «τρόπο ή μορφή». Αναφέρεται στην ιδιότητα των χημικών στοιχείων να υπάρχουν σε μεταβλητές προς διαφορετικές μορφές σε παρόμοια φυσική κατάσταση. Τα αλλότροπα αναφέρονται σε διαφορετικέ

Διαφορά μεταξύ D και L γλυκόζης

Διαφορά μεταξύ D και L γλυκόζης

Κύρια διαφορά – D έναντι L γλυκόζης Η ισομέρεια χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες ως δομική ισομέρεια και στερεοϊσομέρεια. Τα ισομερή D και L είναι στερεοϊσομερή που έχουν την ίδια χημική δομή αλλά είναι μη υπερτιθέμενες κατοπτρικές εικόνες μεταξύ τους. Η γλυκόζη είναι ένα μόριο σακχάρου που βρίσκ

Πεντοξείδιο του φωσφόρου P2O5

Πεντοξείδιο του φωσφόρου P2O5

Το πεντοξείδιο του φωσφόρου έχει τον τύπο P4O10 και είναι ένα λευκό κρυσταλλικό στερεό. Ο ανυδρίτης του φωσφορικού οξέος, αυτή η ανόργανη χημική ένωση είναι επίσης γνωστή ως φωσφορικός ανυδρίτης, οξείδιο του φωσφόρου (V), πεντοξείδιο του διφωσφόρου, δεκαοξείδιο του τετραφωσφόρου και δεκοξείδιο του τ