Ποιο ίζημα μπορεί να ληφθεί όταν ένα διάλυμα ενυδατωμένου CUSO9H10 αντιδρά με υδατικό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου;

Το ίζημα που λαμβάνεται όταν ένα διάλυμα ενυδατωμένου θειικού χαλκού (II) (Cuso₄ · 5H₂O) αντιδρά με υδατικό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου είναι υδροξείδιο του χαλκού (II) (Cu (OH) ₂) .

Εδώ είναι η αντίδραση:

cuso₄ · 5h₂o (aq) + 2naOH (aq) → cu (oh) ₂ (s) + na₂so₄ (aq) + 5H₂O (l)

Επεξήγηση:

* Ενυδατωμένο θειικό χαλκό (II) (Cuso₄ · 5H₂O) διαλύεται σε νερό για να σχηματίσει ιόντα χαλκού (II) (Cu2⁺) και θειικά ιόντα (SO₄2⁻).

* Υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) διαλύεται σε νερό για να σχηματίσει ιόντα νατρίου (Na⁺) και ιόντα υδροξειδίου (OH⁻).

* Όταν αυτά τα διαλύματα είναι μικτά, τα ιόντα χαλκού (II) αντιδρούν με ιόντα υδροξειδίου για να σχηματίσουν υδροξείδιο του χαλκού (II) (Cu (OH) ₂), το οποίο είναι αδιάλυτο σε νερό και κατακρημνίζεται ως μπλε στερεό.

* Τα υπόλοιπα ιόντα, τα ιόντα νατρίου (Na⁺) και τα θειικά ιόντα (SO₄2⁻) παραμένουν σε διάλυμα ως θειικό νάτριο (Na₂so₄).

Σημείωση: Το ίζημα αρχικά σχηματίζεται ως ένα γαλάζιο ζελατινώδες στερεό, το οποίο μπορεί να θερμαίνεται περαιτέρω για να παράγει ένα ίζημα οξειδίου του μαύρου χαλκού (II) (CUO).