Γιατί η συγγένεια ηλεκτρονίων του δακτυλικού ιόντος είναι ενδοθερμική;
* Ηλεκτροστατική απόρριψη: Τα δοχεία έχουν ήδη ένα σημαντικό αρνητικό φορτίο. Η προσθήκη ενός άλλου ηλεκτρονίου θα σήμαινε να αναγκάσουμε ένα αρνητικά φορτισμένο σωματίδιο σε ένα περιβάλλον που είναι ήδη εξαιρετικά αρνητικό. Αυτό δημιουργεί μια ισχυρή ηλεκτροστατική απόρριψη, καθιστώντας τη διαδικασία ενεργά δυσμενή.
* Απομάκρυνο ηλεκτρονίων-ηλεκτρονίων: Τα ηλεκτρόνια στο δισυμβατικό ιόν είναι ήδη στενά συσκευασμένα. Η προσθήκη ενός άλλου ηλεκτρονίου αυξάνει την πυκνότητα των ηλεκτρονίων, οδηγώντας σε μεγαλύτερη απόρριψη ηλεκτρονίων-ηλεκτρονίων και συμβάλλοντας στην ενδοθερμική φύση της διαδικασίας.
Ας εξετάσουμε ένα παράδειγμα:
Πάρτε οξυγόνο, το οποίο μπορεί να σχηματίσει το ιόν οξειδίου (o²⁻). Η προσθήκη ενός τρίτου ηλεκτρονίου για τη μορφή του o³⁻ θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη και ενδοθερμική. Η ισχυρή απόρριψη μεταξύ του ήδη αρνητικά φορτισμένου ιόντος οξειδίου και του εισερχόμενου ηλεκτρόνου θα απαιτούσε σημαντική ποσότητα ενέργειας για να ξεπεραστεί.
Σημαντική σημείωση:
Ενώ είναι γενικά αλήθεια ότι η προσθήκη ενός ηλεκτρονίου σε ένα δισυμβατικό ιόν είναι ενδοθερμική, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η προσθήκη ενός ηλεκτρονίου σε ένα δισυμβατικό ιόν μπορεί να είναι ελαφρώς εξωθερμική, ειδικά για πολύ μεγάλα και διάχυτα ιόντα.
Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, η ενέργεια που απαιτείται για να ξεπεραστεί η ηλεκτροστατική και ηλεκτρονική απόρριψη υπερτερεί κάθε πιθανή σταθεροποίηση λόγω των κελυφών ηλεκτρονίων, καθιστώντας τη διαδικασία ενδοθερμική.
