Εάν τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια ενός μορίου τραβήχτηκαν σε ένα άτομο περισσότερο από άλλα, είπαν ότι σχηματίζουν δεσμό;

Ναι, έχετε δίκιο! Εάν τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια σε ένα μόριο σχεδιάζονται πιο έντονα σε ένα άτομο από το άλλο, αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα πολικό ομοιοπολικό δεσμό . Εδώ είναι γιατί:

* ομοιοπολικά ομόλογα περιλαμβάνουν την ανταλλαγή ηλεκτρονίων μεταξύ δύο ατόμων.

* πολικότητα προκύπτει όταν τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια δεν κατανέμονται εξίσου μεταξύ των ατόμων. Αυτό συμβαίνει επειδή ένα άτομο έχει υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα από το άλλο.

* Ηλεκτροργατιστικότητα είναι ένα μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε έναν δεσμό.

Εδώ λειτουργεί:

1. Το άτομο με την υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα θα τραβήξει τα κοινά ηλεκτρόνια πιο κοντά στον εαυτό του, δημιουργώντας ένα μερικό αρνητικό φορτίο (δ-) σε αυτό το άτομο.

2. Το άτομο με την χαμηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα θα έχει ένα μερικό θετικό φορτίο (δ+), καθώς τα ηλεκτρόνια είναι μακρύτερα μακριά.

Παραδείγματα:

* νερό (h₂o): Το οξυγόνο έχει υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα από το υδρογόνο, έτσι ώστε τα κοινά ηλεκτρόνια να πλησιάζουν πιο κοντά στο άτομο οξυγόνου, καθιστώντας το ελαφρώς αρνητικό και τα άτομα υδρογόνου ελαφρώς θετικά. Αυτό δημιουργεί έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό.

* Χλωρίδιο υδρογόνου (HCl): Το χλώριο έχει υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα από το υδρογόνο, με αποτέλεσμα παρόμοια κατάσταση με το νερό.

Key Takeaways:

* Η άνιση κατανομή των ηλεκτρονίων οδηγεί σε έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό.

* Το άτομο με υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα γίνεται ελαφρώς αρνητική.

* Το άτομο με χαμηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα γίνεται ελαφρώς θετική.

Επιτρέψτε μου να ξέρω αν έχετε περισσότερες ερωτήσεις!