Ποια είναι τα διάφορα ανιόντα με τη φόρμουλα που συμβάλλουν στην αλατότητα του δείγματος νερού;
Εδώ είναι πολλά κοινά ανιόντα που συμβάλλουν στην αλατότητα, που απαριθμούνται από τον χημικό τους τύπο:
* χλωριούχο (cl-) :Το πιο άφθονο ανιόν στο θαλασσινό νερό και πολλές άλλες πηγές αλατούχου νερού.
* θειικό άλας (SO4^2-) :Βρέθηκε στο θαλασσινό νερό και συχνά συνδέεται με τη βιομηχανική ρύπανση.
* διττανθρακικό άλας (HCO3-) :Σημαντικό για τον έλεγχο του ρΗ και συχνά υπάρχει σε πηγές γλυκού νερού.
* ανθρακικό (CO3^2-) :Επίσης συμβάλλει στον έλεγχο του pH και μπορεί να βρεθεί τόσο σε φρέσκο όσο και σε αλμυρή ύδατα.
* νιτρικά (no3-) :Ένα βασικό θρεπτικό συστατικό για την ανάπτυξη των φυτών, αλλά οι υψηλές συγκεντρώσεις μπορεί να υποδηλώνουν ρύπανση.
* βρωμιούχο (br-) :Βρέθηκε σε μικρότερες ποσότητες από το χλωριούχο, αλλά εξακολουθεί να συμβάλλει σημαντικά στην αλατότητα, ειδικά στο θαλασσινό νερό.
* φθορίδιο (F-) :Μπορεί να υπάρχει σε ορισμένες πηγές νερού, που συχνά προστίθενται για οδοντιατρική υγεία.
* ιωδιούχο (i-) :Βρέθηκε στο θαλασσινό νερό και σε μερικές πηγές γλυκού νερού, αλλά σε πολύ χαμηλότερες συγκεντρώσεις από άλλα ανιόντα.
Οι σχετικές αναλογίες αυτών των ανιόντων ποικίλλουν ανάλογα με την πηγή του δείγματος νερού. Για παράδειγμα, το θαλασσινό νερό κυριαρχείται από χλωριούχο, ενώ τα υπόγεια ύδατα μπορεί να έχουν υψηλότερα επίπεδα διττανθρακικού ή θειικού άλατος ανάλογα με τους γεωλογικούς σχηματισμούς.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτή η λίστα δεν είναι εξαντλητική. Άλλα ανιόντα, όπως το φωσφορικό (PO4^3-) ή το πυριτικό άλατος (Sio4^4-), μπορούν επίσης να συμβάλλουν στην αλατότητα σε ορισμένες περιπτώσεις.
