Ποιοι είναι οι διαλύτες και τα οξέα στα οποία είναι διαλυτό το οξείδιο του αργιλίου;
Εδώ είναι γιατί:
* Ισχυρή ιοντική σύνδεση: Το οξείδιο του αλουμινίου έχει μια πολύ ισχυρή ιοντική δομή συγκόλλησης, καθιστώντας δύσκολη τη διάσπαση.
* Υψηλή ενέργεια πλέγματος: Η υψηλή ενέργεια του πλέγματος συμβάλλει επίσης στην αντίσταση της στη διάλυση.
Ωστόσο, υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις:
* Ισχυρά οξέα: Το οξείδιο του αργιλίου μπορεί να διαλυθεί σε ισχυρά οξέα , όπως το συμπυκνωμένο υδροχλωρικό οξύ (HCl) και το θειικό οξύ (H₂so₄), ειδικά όταν θερμαίνονται. Αυτή η αντίδραση σχηματίζει άλατα αλουμινίου και νερό. Για παράδειγμα:
`` `
Al₂o₃ + 6hcl → 2alcl₃ + 3h₂o
`` `
* Ισχυρές βάσεις: Μπορεί επίσης να διαλυθεί σε ισχυρές βάσεις , όπως το υδροξείδιο του νατρίου (ΝΑΟΗ) και το υδροξείδιο του καλίου (ΚΟΗ). Αυτή η αντίδραση σχηματίζει ιόντα αλουμινίου και νερό:
`` `
Al₂o₃ + 2naoh + 3h₂o → 2na [al (oh) ₄]
`` `
* Τυλεμένα άλατα: Το οξείδιο του αργιλίου μπορεί να διαλυθεί σε τετηγμένα άλατα , όπως ο κρυολίτης (na₃alf₆) σε υψηλές θερμοκρασίες. Αυτή είναι η βάση για τη διαδικασία Hall-Héroult που χρησιμοποιείται για την παραγωγή μετάλλου αλουμινίου.
Άλλα αξιοσημείωτα σημεία:
* Αμφοτερική φύση: Το οξείδιο του αλουμινίου είναι αμφοτερικό, που σημαίνει ότι μπορεί να δράσει τόσο ως οξύ όσο και ως βάση. Αυτό εξηγεί γιατί διαλύεται τόσο σε ισχυρά οξέα όσο και σε βάσεις.
* Ειδικοί διαλύτες: Ορισμένοι οργανικοί διαλύτες, όπως το διμεθυλοσουλφοξείδιο (DMSO), μπορούν να διαλύουν εν μέρει το οξείδιο του αργιλίου υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Συμπερασματικά , ενώ το οξείδιο του αργιλίου θεωρείται γενικά αδιάλυτο, μπορεί να διαλυθεί σε ισχυρά οξέα, ισχυρές βάσεις και τετηγμένα άλατα υπό κατάλληλες συνθήκες. Η αμφοτερική φύση της διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην αντιδραστικότητα της.
