Είναι το σημείο τήξης της οργανικής ένωσης υψηλό ή χαμηλό;
* Διαμοριακές δυνάμεις: Οι οργανικές ενώσεις βασίζονται κυρίως σε ασθενέστερες ενδομοριακές δυνάμεις όπως οι δυνάμεις van der Waals, οι αλληλεπιδράσεις διπολικού-δίπολου και η δέσμευση υδρογόνου για να συγκρατήσουν τα μόρια μαζί. Αυτές οι δυνάμεις είναι πιο αδύναμες από τους ιοντικούς δεσμούς και τα ομοιοπολικά δίκτυα που βρίσκονται σε πολλές ανόργανες ενώσεις.
* Μοριακό μέγεθος και σχήμα: Τα οργανικά μόρια έχουν συχνά σύνθετες δομές με ποικίλα μεγέθη και σχήματα. Αυτό μπορεί να δυσχεράνει τα μόρια να συσκευάσουν σφιχτά μαζί, οδηγώντας σε χαμηλότερα σημεία τήξης.
* Χαμηλή πολικότητα: Πολλές οργανικές ενώσεις είναι μη πολικές ή έχουν χαμηλή πολικότητα. Αυτό αποδυναμώνει περαιτέρω τις διαμοριακές δυνάμεις μεταξύ των μορίων, με αποτέλεσμα χαμηλότερα σημεία τήξης.
Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις:
* Ορισμένες οργανικές ενώσεις με ισχυρή δέσμευση υδρογόνου, όπως τα καρβοξυλικά οξέα και τα αμίδια, μπορούν να έχουν σχετικά υψηλά σημεία τήξης.
* Τα πολυμερή μπορούν να έχουν πολύ υψηλά σημεία τήξης λόγω του μεγάλου μοριακού μεγέθους τους και των ισχυρών διαμοριακών δυνάμεων.
Συνολικά, το σημείο τήξης των οργανικών ενώσεων επηρεάζεται από ένα συνδυασμό παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των διαμοριακών δυνάμεων, του μοριακού μεγέθους και της πολικότητας. Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, τείνουν να έχουν χαμηλότερα σημεία τήξης σε σύγκριση με ανόργανες ενώσεις.