Ποια είναι η επίδραση της πίεσης στη διαλυτότητα ένα υγρό σε υγρό;
Εδώ είναι γιατί:
* Τα υγρά είναι σχετικά ασυμπίεστα: Σε αντίθεση με τα αέρια, τα υγρά δεν παρουσιάζουν σημαντικές αλλαγές όγκου με πίεση. Αυτό σημαίνει ότι η αύξηση της πίεσης δεν επηρεάζει δραστικά την ποσότητα του διαθέσιμου χώρου για τα διαλυμένα μόρια.
* Οι διαμοριακές δυνάμεις είναι ο κυρίαρχος παράγοντας: Η διαλυτότητα ενός υγρού σε ένα άλλο καθορίζεται κυρίως από τις διαμοριακές δυνάμεις (όπως τη δέσμευση υδρογόνου, τις αλληλεπιδράσεις διπολικής-διπολικής και τις δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου) μεταξύ των μορίων. Η πίεση έχει πολύ ασθενέστερη επίδραση σε αυτές τις δυνάμεις σε σύγκριση με τη θερμοκρασία.
Εξαιρέσεις και σκέψεις:
* Υψηλά πολικά υγρά: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ειδικά με εξαιρετικά πολικά υγρά, μπορεί να παρατηρηθεί ελαφρά αύξηση στη διαλυτότητα με αυξανόμενη πίεση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η πίεση μπορεί να ευνοήσει ελαφρώς την αλληλεπίδραση μεταξύ πολικών μορίων.
* Πολύ υψηλές πιέσεις: Σε εξαιρετικά υψηλές πιέσεις (που συνήθως δεν συναντώνται σε καθημερινές καταστάσεις), η επίδραση της πίεσης στη διαλυτότητα μπορεί να γίνει πιο σημαντική.
* Τα αέρια διαλύονται σε υγρά: Αν και δεν σχετίζεται άμεσα με τη διαλυτότητα υγρού-υγρού, η πίεση έχει σημαντική επίδραση στη διαλυτότητα των αερίων σε υγρά (νόμος του Henry).
Συνοπτικά:
Ενώ η πίεση μπορεί να έχει δευτερεύουσα επίδραση στη διαλυτότητα των υγρών σε υγρά, είναι γενικά αμελητέα σε σύγκριση με τον αντίκτυπο των παραγόντων όπως η θερμοκρασία και οι διαμοριακές δυνάμεις.
