Πώς διαλύετε περισσότερο διαλυτή ουσία σε έναν διαλύτη;
Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα
* Φύση της διαλυμένης ουσίας και του διαλύτη: "Όπως διαλύεται." Οι πολικοί διαλύτες (όπως το νερό) διαλύουν τις πολικές διαλυμένες ουσίες (όπως η ζάχαρη), ενώ οι μη πολικοί διαλύτες (όπως το λάδι) διαλύουν μη πολικές διαλύσεις (όπως τα λίπη).
* Θερμοκρασία: Για τα περισσότερα στερεά και υγρά, η αύξηση της θερμοκρασίας αυξάνει τη διαλυτότητα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι υψηλότερες θερμοκρασίες παρέχουν περισσότερη ενέργεια για τα μόρια του διαλύτη για να σπάσουν τα μόρια διαλυτής ουσίας. Τα αέρια, ωστόσο, γίνονται * λιγότερο * διαλυτά καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία.
* Πίεση: Η πίεση έχει σημαντικό αντίκτυπο στη διαλυτότητα των αερίων. Η αύξηση της πίεσης αναγκάζει περισσότερα μόρια αερίου στον διαλύτη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα ανθρακούχα ποτά εμφιαλώνονται υπό υψηλή πίεση για να διαλύονται περισσότερο CO2.
Μέθοδοι για την αύξηση της διαλυτότητας
1. Ζεσταίνετε το διάλυμα: Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος. Όπως αναφέρθηκε, η αυξημένη θερμοκρασία συνήθως ενισχύει τη διαλυτότητα.
2. Ανακατέψτε ή ανακατέψτε τη λύση: Η ανάδευση ή η ανάδευση του διαλύματος βοηθά στην εμφάνιση νέων μορίων διαλύτη σε επαφή με τη διαλυτή ουσία, αυξάνοντας το ρυθμό διάλυσης.
3. Χρησιμοποιήστε ένα διαφορετικό διαλύτη: Εάν μια διαλυμένη ουσία δεν διαλύεται καλά σε ένα διαλύτη, δοκιμάστε ένα διαφορετικό που είναι ένας καλύτερος αγώνας στην πολικότητα. Για παράδειγμα, χρησιμοποιήστε ακετόνη αντί για νερό για να διαλύσετε το γράσο.
4. Μειώστε το μέγεθος των σωματιδίων της διαλελυμένης ουσίας: Τα μικρότερα σωματίδια της διαλελυμένης ουσίας έχουν μεγαλύτερη επιφάνεια που εκτίθεται στον διαλύτη, καθιστώντας τα διαλύονται γρηγορότερα. Σκεφτείτε πώς ένας κύβος ζάχαρης διαλύεται πιο αργά από την κοκκοποιημένη ζάχαρη.
5. Προσθέστε μια "γέφυρα" (για ιοντικές ενώσεις): Ορισμένες ιοντικές ενώσεις δεν διαλύονται καλά στο νερό. Η προσθήκη μιας ουσίας που μπορεί να σχηματίσει ένα "ενδιάμεσο" σύμπλεγμα με την ιοντική ένωση μπορεί να την βοηθήσει να διαλύσει. Αυτό χρησιμοποιείται συχνά στη χημεία για τη διάλυση των μετάλλων.
Σημαντικές εκτιμήσεις
* Σημείο κορεσμού: Υπάρχει ένα όριο για το πόσο διαλυμένη ουσία μπορεί να διαλυθεί σε ένα δεδομένο διαλύτη σε συγκεκριμένη θερμοκρασία και πίεση. Μόλις η λύση φτάσει στο σημείο κορεσμού της, η προσθήκη περισσότερης διαλυμένης ουσίας δεν θα οδηγήσει σε περαιτέρω διάλυση.
* Υπερατόμενες λύσεις: Υπό ορισμένες συνθήκες, είναι δυνατόν να δημιουργηθεί μια υπερκορεσμένη λύση όπου διαλύεται περισσότερη ουσία από ό, τι είναι κανονικά εφικτή. Ωστόσο, αυτά τα διαλύματα είναι ασταθή και οποιαδήποτε διαταραχή (όπως η ανάδευση ή η προσθήκη ενός κρυστάλλου σπόρου) θα προκαλέσει υπερβολική διαλυτή ουσία για να κατακρημνίσει.
Παράδειγμα:
Εάν θέλετε να διαλύσετε περισσότερη ζάχαρη στο νερό, μπορείτε:
* Θερμάνετε το νερό: Το ζεστό νερό θα διαλύσει περισσότερη ζάχαρη από το κρύο νερό.
* Ανακατέψτε το διάλυμα: Αυτό βοηθά τη ζάχαρη να διαλύεται γρηγορότερα.
Επιτρέψτε μου να ξέρω αν έχετε άλλες ερωτήσεις σχετικά με τη διαλυτότητα!
