Τι χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του αριθμού κάθε ατόμου σε μια ιοντική ένωση;
1. Προσδιορίστε τα ιόντα: Πρέπει να γνωρίζετε τις χρεώσεις του κατιόντος (θετικό ιόν) και του ανιόντος (αρνητικού ιόντος) που σχηματίζουν την ένωση. Μπορείτε συνήθως να βρείτε αυτές τις πληροφορίες στον περιοδικό πίνακα ή με τη διαβούλευση ενός πίνακα κοινών ιόντων.
2. Βρείτε το λιγότερο κοινό πολλαπλάσιο (LCM): Το LCM των φορτίων των ιόντων καθορίζει τον αριθμό κάθε ιόντος που απαιτείται για την εξισορρόπηση των χρεώσεων.
3. Γράψτε τον τύπο: Οι δείκτες στη χημική φόρμουλα αντιπροσωπεύουν τον αριθμό κάθε ιόντων. Οι δείκτες βασίζονται στο LCM και στις κατηγορίες των ιόντων.
Παράδειγμα:
Ας πάρουμε το χλωριούχο νάτριο ιοντικής ένωσης (NaCl):
* Το νάτριο (Na) έχει χρέωση +1.
* Το χλώριο (CL) έχει χρέωση -1.
Το LCM των 1 και 1 είναι 1. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε ένα ιόν νατρίου (Na+) και ένα ιόν χλωριούχου (cl-) για να εξισορροπήσουμε τις χρεώσεις. Επομένως, ο τύπος για το χλωριούχο νάτριο είναι NaCl.
Ένα άλλο παράδειγμα:
Ας εξετάσουμε το οξείδιο του μαγνησίου (MGO):
* Το μαγνήσιο (mg) έχει χρέωση +2.
* Το οξυγόνο (O) έχει χρέωση -2.
Το LCM των 2 και 2 είναι 2. Χρειαζόμαστε ένα ιόν μαγνησίου (Mg2+) και ένα ιόν οξειδίου (Ο2-) για να επιτευχθεί μια ουδέτερη ένωση. Έτσι, ο τύπος για το οξείδιο του μαγνησίου είναι MGO.
Σημαντική σημείωση: Εάν οι χρεώσεις των ιόντων είναι ήδη ισορροπημένες (όπως στο NaCl), οι δείκτες θα είναι 1. Δεν γράφουμε συνήθως τον δείκτη «1» σε χημικούς τύπους.
