Πώς μπορεί το BECL2 να έχει διαφορετικό σχήμα που H2O όταν τόσο το κεντρικό άτομο όσο και τα 2 μη μέταλλα;

Έχετε δίκιο να παρατηρήσετε ότι τόσο το BECL₂ όσο και το H ₂o έχουν ένα κεντρικό άτομο συνδεδεμένο σε δύο μη μέταλλα. Ωστόσο, τα σχήματα τους είναι διαφορετικά λόγω της παρουσίας μοναχικών ζευγών στο κεντρικό άτομο.

Εδώ είναι μια κατανομή:

beckl₂:

* Κεντρικό άτομο: Beryllium (be)

* Μη μέταλλα: Χλώριο (cl)

* Lone Pairs On Be: 0

* Σχήμα: Γραμμική

Το Beryllium διαθέτει μόνο δύο ηλεκτρόνια σθένους και τα δύο χρησιμοποιούνται για να σχηματίσουν μεμονωμένους δεσμούς με τα δύο άτομα χλωρίου. Δεν υπάρχουν μοναδικά ζεύγη στο άτομο βηρύλλου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα γραμμικό σχήμα, με το άτομο να είναι τοποθετημένο μεταξύ των δύο ατόμων CL.

h₂o:

* Κεντρικό άτομο: Οξυγόνο (o)

* Μη μέταλλα: Υδρογόνο (Η)

* Lone Pairs On O: 2

* Σχήμα: λυγισμένο

Το οξυγόνο διαθέτει έξι ηλεκτρόνια σθένους. Χρησιμοποιεί δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσει μεμονωμένους δεσμούς με τα δύο άτομα υδρογόνου, αφήνοντας δύο μοναχικά ζεύγη ηλεκτρονίων στο άτομο οξυγόνου. Αυτά τα μοναχικά ζεύγη απωθούν τα ζεύγη συγκόλλησης, προκαλώντας την κάμψη του μορίου.

Συνοπτικά:

* Το Beckl έχει ένα γραμμικό Σχήμα επειδή δεν υπάρχουν ζεύγη μοναχικών στο κεντρικό άτομο βηρύλλου.

* H₂o έχει ένα λυγισμένο σχήμα λόγω της παρουσίας δύο μοναχικών ζευγών στο κεντρικό άτομο οξυγόνου.

Η παρουσία ή η απουσία μοναχικών ζευγών επηρεάζει σημαντικά το σχήμα ενός μορίου, ακόμη και αν το κεντρικό άτομο και ο αριθμός των γύρω ατόμων είναι οι ίδιοι. Αυτή η έννοια είναι γνωστή ως θεωρία VSEPR (Απομάκρυνση ζεύγους ηλεκτρονίων σθένους).