Τι Discovery οδηγεί τον J.J. Η Thomson να αποφασίσει ότι τα άτομα δεν ήταν αδιαίρετα, αλλά στην πραγματικότητα αποτελούνται από μικρότερα μέρη;

J.J. Η ανακάλυψη του Thomson για το electron τον οδήγησε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα άτομα δεν ήταν αδιαίρετα. Εδώ είναι γιατί:

* Το πείραμα σωλήνα ακτίνων καθόδου: Η Thomson διεξήγαγε πειράματα χρησιμοποιώντας σωλήνες ακτίνων καθόδου, οι οποίοι είναι σφραγισμένοι γυάλινες σωλήνες με ηλεκτρόδια σε κάθε άκρο. Όταν εφαρμόστηκε υψηλή τάση, μια δέσμη φωτός, που ονομάζεται ακτίνα καθόδου, ταξίδεψε από το αρνητικό ηλεκτρόδιο (κάθοδος) στο θετικό ηλεκτρόδιο (άνοδο).

* εκτροπή από μαγνητικά πεδία: Η Thomson παρατήρησε ότι η ακτίνα της καθόδου θα μπορούσε να εκτραπεί από ένα μαγνητικό πεδίο. Αυτό υποδηλώνει ότι η ακτίνα αποτελείται από φορτισμένα σωματίδια.

* εκτροπή από ηλεκτρικά πεδία: Ανακάλυψε επίσης ότι η ακτίνα καθόδου θα μπορούσε να εκτραπεί από ένα ηλεκτρικό πεδίο. Αυτό επιβεβαίωσε περαιτέρω την παρουσία φορτισμένων σωματιδίων και του επέτρεψε να καθορίσει την αναλογία φορτίου προς μάζα.

* Το ηλεκτρόνιο: Μέσα από αυτά τα πειράματα, ο Thomson κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ακτίνα της καθόδου αποτελείται από μικροσκοπικά, αρνητικά φορτισμένα σωματίδια, τα οποία ονόμασε ηλεκτρόνια.

* Το μοντέλο πουτίγκα δαμάσκηνου: Αυτή η ανακάλυψη οδήγησε τον Thomson να προτείνει το "μοντέλο πουτίγκα δαμάσκηνου" του ατόμου. Θεώρησε ότι το άτομο ήταν μια σφαίρα θετικά φορτισμένου υλικού με αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια ενσωματωμένα μέσα σε αυτό, σαν τα δαμάσκηνα σε μια πουτίγκα.

Η ανακάλυψη του Electron από την Thomson κατέστρεψε την πεποίθηση ότι τα άτομα ήταν αδιαίρετα. Εξέτασε το δρόμο για περαιτέρω ανακαλύψεις σχετικά με τη δομή του ατόμου, οδηγώντας τελικά στην ανάπτυξη του σύγχρονου ατομικού μοντέλου.