Η αντίδραση αποσύνθεσης αποσυντίθεται στον περιορισμό του αντιδραστηρίου και του θεωρητικού αντιδραστηρίου;

Οι όροι "περιορίζοντας το αντιδραστήριο" και το "θεωρητικό αντιδραστήριο" δεν είναι τυποποιημένη ορολογία στη χημεία. Εδώ γιατί η ιδέα δεν ισχύει για τις αντιδράσεις αποσύνθεσης όπως κάνει σε άλλες αντιδράσεις:

* Οι αντιδράσεις αποσύνθεσης έχουν μόνο ένα αντιδραστήριο. Οι αντιδράσεις αποσύνθεσης περιλαμβάνουν μια ενιαία ουσία που καταρρέει σε δύο ή περισσότερες απλούστερες ουσίες. Δεν υπάρχει "αντιδραστήριο" να είναι περιοριστικό.

* Η ποσότητα του προϊόντος καθορίζεται από την αρχική ποσότητα αντιδραστηρίου Σε αντιδράσεις αποσύνθεσης, η ποσότητα του σχηματισμού προϊόντος εξαρτάται άμεσα από την αρχική ποσότητα του αντιδραστηρίου.

* "Η θεωρητική απόδοση" ισχύει διαφορετικά. Αντί να μιλάμε για ένα περιοριστικό αντιδραστήριο, θεωρούμε τη "θεωρητική απόδοση" των προϊόντων που βασίζονται στην πλήρη αποσύνθεση του αρχικού αντιδραστηρίου.

Παράδειγμα:

Ας υποθέσουμε ότι αποσυντίθεις 100 γραμμάρια ανθρακικού ασβεστίου (CACO3) σε οξείδιο του ασβεστίου (CAO) και διοξείδιο του άνθρακα (CO2).

* Χωρίς περιοριστικό αντιδραστήριο: Η αντίδραση αποσύνθεσης περιλαμβάνει μόνο CACO3.

* Θεωρητική απόδοση: Μπορείτε να υπολογίσετε τη θεωρητική απόδοση των CAO και CO2 με βάση την πλήρη αποσύνθεση των 100 γραμμάρια CaCO3.

Συνοπτικά: Οι αντιδράσεις αποσύνθεσης δεν περιλαμβάνουν την έννοια του περιορισμού και των υπερβολικών αντιδραστηρίων. Η ποσότητα του προϊόντος καθορίζεται από την αρχική ποσότητα του ενιαίου αντιδραστηρίου που υποβάλλεται σε αποσύνθεση. Εστιάζουμε στη θεωρητική απόδοση, η οποία είναι η μέγιστη ποσότητα προϊόντος που θα μπορούσε να σχηματιστεί.