Το κρύσταλλο σχηματίζεται πάντοτε από ιόντα;

Όχι, οι κρύσταλλοι δεν σχηματίζονται πάντοτε από ιόντα. Ενώ πολλοί κρύσταλλοι σχηματίζονται από ιοντικούς δεσμούς (όπως το αλάτι επιτραπέζιου), οι κρύσταλλοι μπορούν επίσης να σχηματιστούν από:

* ομοιοπολικοί δεσμοί: Αυτά περιλαμβάνουν την ανταλλαγή ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων, όπως στο Diamond ή στο Quartz.

* Μεταλλικοί δεσμοί: Αυτά περιλαμβάνουν την κατανομή των απομακρυσμένων ηλεκτρονίων μεταξύ ενός πλέγματος ατόμων μετάλλων, όπως σε χρυσό ή χαλκό.

* Μοριακοί δεσμοί: Αυτά περιλαμβάνουν ασθενέστερες δυνάμεις μεταξύ μορίων, όπως σε πάγο ή ζάχαρη.

Εδώ είναι μια κατανομή:

ιονικοί κρύσταλλοι:

* Σχηματίζεται από ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ αντιθέτων ιόντων.

* Γενικά σκληρά και εύθραυστα, με υψηλά σημεία τήξης.

* Καλοί αγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας όταν διαλύονται ή λιωθούν.

* Παραδείγματα:NaCl (αλάτι πίνακα), CACO3 (ανθρακικό ασβέστιο)

ομοιοπολικοί κρύσταλλοι:

* Που σχηματίζεται από την κοινή χρήση ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων.

* Γενικά πολύ σκληρά και δυνατά, με υψηλά σημεία τήξης.

* Κακοί αγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας.

* Παραδείγματα:Diamond (Carbon), SiO2 (χαλαζία)

μεταλλικοί κρύσταλλοι:

* Που σχηματίζεται από την κοινή χρήση ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων μετάλλων.

* Λυγούς, όλκιμοι και καλοί αγωγοί θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας.

* Παραδείγματα:χρυσός, ασήμι, χαλκός

Μοριακοί κρύσταλλοι:

* Σχηματίζονται από αδύναμες δυνάμεις μεταξύ μορίων.

* Γενικά μαλακά και έχουν χαμηλά σημεία τήξης.

* Κακοί αγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας.

* Παραδείγματα:ICE (H2O), Sugar (C12H22O11)

Έτσι, ενώ οι ιοντικοί κρύσταλλοι είναι μια σημαντική κατηγορία, δεν είναι ο μόνος τρόπος που μπορούν να σχηματιστούν κρύσταλλοι. Ο τύπος δεσμού καθορίζει τις ιδιότητες του κρυστάλλου.