Πώς ανακαλύφθηκαν τα αέρια;

Δεν είναι απολύτως ακριβές να πούμε ότι "ανακαλύφθηκαν αέρια" σε μία μόνο στιγμή ή από ένα άτομο. Αντ 'αυτού, η κατανόηση των αερίων εξελίχθηκε εδώ και αιώνες, με συνεισφορές πολλών επιστημόνων. Ακολουθεί ένα απλοποιημένο χρονοδιάγραμμα των ανακαλύψεων κλειδιών:

αρχαίοι χρόνοι:

* Πρώιμες παρατηρήσεις: Οι άνθρωποι παρατήρησαν τη συμπεριφορά του αέρα και άλλων αερίων, όπως ο καπνός και ο ατμός, αλλά δεν είχαν τα εργαλεία και τις γνώσεις για να τα κατανοήσουν επιστημονικά.

* Φιλοσοφικές ιδέες: Οι αρχαίοι ελληνικοί φιλόσοφοι όπως ο Δημοκρατικός και ο Πλάτωνας εικάζουν για την ύπαρξη ατόμων και του κενού χώρου, ο οποίος αργότερα άνοιξε το δρόμο για την κατανόηση της φύσης των αερίων.

Μεσαίωνα:

* Αλχημιστές: Οι αλχημιστές πειραματίστηκαν με διάφορες ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των αερίων, και ανέπτυξαν ορισμένες στοιχειώδεις τεχνικές όπως η απόσταξη, οι οποίες οδήγησαν στην απομόνωση ορισμένων αερίων.

17ος αιώνας:

* Robert Boyle (1662): Καθόρισε τη σχέση μεταξύ πίεσης και όγκου αερίων, γνωστή ως νόμος του Boyle.

* Robert Hooke (1662): Ανέπτυξε την πρώτη αντλία αέρα, η οποία επέτρεψε στους επιστήμονες να μελετήσουν αέρια σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον.

18ος αιώνας:

* Joseph Black (1754): Απομονωμένο διοξείδιο του άνθρακα με θέρμανση ανθρακικού ασβεστίου (ασβεστόλιθο), αποδεικνύοντας ότι τα αέρια δεν ήταν μόνο μία ουσία.

* Henry Cavendish (1766): Απομονωμένο και αναγνωρισμένο υδρογόνο.

* Joseph Priestley (1774): Απομονωμένο οξυγόνο με θέρμανση οξειδίου του υδραργύρου, συμβάλλοντας στην κατανόηση της καύσης.

* Antoine Lavoisier (1770s): Έθεσε το θεμέλιο της σύγχρονης χημείας μελετώντας την καύση και αποδεικνύοντας ότι ο αέρας είναι ένα μείγμα αερίων.

19ος αιώνας:

* John Dalton (1803): Πρότεινε την ατομική θεωρία, εξηγώντας τη συμπεριφορά των αερίων με βάση την ιδέα των ατόμων και των μορίων.

* Amedeo avogadro (1811): Ο νόμος του Avogadro, δηλώνοντας ότι ίσοι όγκοι αερίων στην ίδια θερμοκρασία και πίεση περιέχουν τον ίδιο αριθμό μορίων.

* James Clerk Maxwell (1859): Ανέπτυξε την κινητική θεωρία των αερίων, περιγράφοντας την κίνηση των μορίων αερίου.

20ος αιώνας και πέρα:

* Κβαντική μηχανική: Η ανάπτυξη της κβαντικής μηχανικής εξέφρασε περαιτέρω την κατανόησή μας για τη συμπεριφορά των μορίων αερίου σε ατομικό επίπεδο.

* Σύγχρονες τεχνολογίες: Τα προηγμένα όργανα όπως η αέρια χρωματογραφία και η φασματομετρία μάζας επιτρέπουν την ακριβή ανάλυση και την ταυτοποίηση διαφόρων αερίων.

Ως εκ τούτου, η ανακάλυψη αερίων ήταν μια σταδιακή διαδικασία που αφορούσε πολλούς επιστήμονες και εξελίξεις στην τεχνολογία. Δεν ήταν ένα ενιαίο γεγονός, αλλά μάλλον μια σειρά κρίσιμων εξελίξεων που κορυφώθηκαν με την τρέχουσα κατανόηση των αερίων ως θεμελιώδη κατάσταση της ύλης.