Τι αντιδρά με οξείδιο του σιδήρου για να αποκτήσει ένα προϊόν καθαρού σιδήρου;
* Η διαδικασία: Το οξείδιο του σιδήρου είναι μια ένωση όπου ο σίδηρος συνδέεται χημικά με οξυγόνο. Για να αποκτήσουμε καθαρό σίδηρο, πρέπει να αφαιρέσουμε το οξυγόνο. Αυτό γίνεται με την προσθήκη ενός αναγωγικού παράγοντα, ο οποίος είναι μια ουσία που δωρίζει εύκολα ηλεκτρόνια.
* Κοινοί αναγωγικοί παράγοντες:
* άνθρακα: Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται βιομηχανικά. Ο οπτάνθρακα (μορφή άνθρακα) θερμαίνεται με σιδηρομετάλλευμα σε υψικαμίνου. Ο άνθρακας αντιδρά με οξυγόνο από το οξείδιο του σιδήρου, σχηματίζοντας διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και αφήνοντας πίσω τον καθαρό σίδηρο.
* υδρογόνο: Το αέριο υδρογόνου μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως αναγωγικός παράγοντας, ιδιαίτερα σε εργαστηριακές ρυθμίσεις. Αντιδρά με οξείδιο του σιδήρου για να παράγει νερό (H2O) και καθαρό σίδερο.
* αλουμίνιο: Σε μια εξαιρετικά εξωθερμική αντίδραση που ονομάζεται θερμική αντίδραση, η σκόνη αλουμινίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση του οξειδίου του σιδήρου. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί πολλή θερμότητα και τετηγμένο σίδηρο.
Οι χημικές εξισώσεις:
* Μείωση με άνθρακα:
Fe2O3 (s) + 3c (s) → 2fe (s) + 3co (g)
* Μείωση με υδρογόνο:
Fe2O3 (s) + 3Η2 (g) → 2fe (s) + 3H2O (g)
* Θερμική αντίδραση:
Fe2O3 (s) + 2Al (s) → 2fe (l) + al2O3 (s)
Σημαντική σημείωση: Ο ειδικός παράγοντας αναγωγικής χρήσης εξαρτάται από παράγοντες όπως το κόστος, η διαθεσιμότητα και η επιθυμητή καθαρότητα του σιδήρου.