Γιατί το φυσικό αέριο σχηματίζει ουδέτερη λύση;

Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι δεν είναι όλα τα αέρια να σχηματίζουν ουδέτερες λύσεις. Η δήλωση "Το φυσικό αέριο σχηματίζει ουδέτερη λύση" δεν είναι γενικά αληθές. Εδώ είναι γιατί:

* οξύτητα και βασικότητα των αερίων: Η ικανότητα ενός αερίου να σχηματίζει ένα όξινο ή βασικό διάλυμα εξαρτάται από τις χημικές του ιδιότητες.

* Οξεία αέρια: Ορισμένα αέρια, όταν διαλύονται σε νερό, απελευθερώνουν ιόντα υδρογόνου (Η+), καθιστώντας το διάλυμα όξινο. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:

* διοξείδιο του άνθρακα (CO2): Σχηματίζει ανθρακικό οξύ (H2CO3) στο νερό, καθιστώντας το διάλυμα ελαφρώς όξινο.

* Διοξείδιο του θείου (SO2): Σχηματίζει θειώδες οξύ (H2SO3) στο νερό, καθιστώντας το διάλυμα όξινο.

* Βασικά αέρια: Άλλα αέρια, όταν διαλύονται σε νερό, απελευθερώνουν ιόντα υδροξειδίου (OH-), καθιστώντας τη λύση βασική. Ένα παράδειγμα είναι:

* αμμωνία (NH3): Σχηματίζει υδροξείδιο του αμμωνίου (NH4OH) στο νερό, καθιστώντας το διάλυμα ελαφρώς βασικό.

* ουδέτερα αέρια: Ορισμένα αέρια δεν αλληλεπιδρούν σημαντικά με το νερό για να σχηματίσουν οξέα ή βάσεις. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:

* αζώτου (N2): Πολύ μη αντιδραστικό με νερό.

* οξυγόνο (o2): Ελαφρώς διαλυτή στο νερό, αλλά δεν επηρεάζει σημαντικά το pH του.

Επομένως, η ουδετερότητα ενός διαλύματος που σχηματίζεται με τη διάλυση ενός αερίου εξαρτάται από τις χημικές ιδιότητες του αερίου και την ικανότητά του να αντιδρά με νερό για να σχηματίσει οξέα ή βάσεις.

Είναι σημαντικό να εξεταστεί το συγκεκριμένο αέριο για να προσδιοριστεί εάν το υδατικό του διάλυμα θα είναι όξινο, βασικό ή ουδέτερο.