Τι είναι η χημεία του δέκατου ένατου αιώνα;
Χημεία του δέκατου ένατου αιώνα:Μια επανάσταση στην κατανόηση
Η χημεία του δέκατου ένατου αιώνα είδε έναν δραματικό μετασχηματισμό από την αλχημεία σε μια σύγχρονη επιστημονική πειθαρχία. Ήταν μια περίοδος θεμελιώδεις ανακαλύψεις, πρωτοποριακές θεωρίες και επαναστατικές εφαρμογές . Ακολουθεί μια γεύση βασικών χαρακτηριστικών:
1. Άνοδος της ατομικής θεωρίας:
* John Dalton (1803) έθεσε το ίδρυμα με την ατομική του θεωρία , δηλώνοντας ότι τα στοιχεία αποτελούνται από αδιαίρετα σωματίδια που ονομάζονται άτομα. Αυτό εξήγησε τους νόμους των συγκεκριμένων αναλογιών και πολλαπλών αναλογιών.
* Υπόθεση του Avogadro (1811) πρότεινε ότι ίσοι όγκοι αερίων στην ίδια θερμοκρασία και πίεση περιέχουν τον ίδιο αριθμό μορίων, επιτρέποντας τον προσδιορισμό των ατομικών βαρών.
2. Ανάπτυξη ηλεκτροχημείας:
* Alessandro Volta (1800) εφευρέθηκε το voltaic pile , η πρώτη ηλεκτρική μπαταρία.
* Humphry Davy (1807) χρησιμοποίησε ηλεκτρόλυση για την απομόνωση αλκαλικά μέταλλα Όπως το νάτριο και το κάλιο, αμφισβητώντας την άποψη ότι αυτές ήταν ενώσεις.
* Michael Faraday (1830) καθιέρωσαν τους νόμους της ηλεκτρόλυσης, που συνδέουν την ηλεκτρική ενέργεια και τις χημικές αντιδράσεις.
3. Η οργανική χημεία παίρνει σχήμα:
* Friedrich Wöhler (1828) Σύνθεση ουρία , μια ένωση που προηγουμένως θεωρήθηκε ότι παράγεται μόνο από ζωντανούς οργανισμούς, αμφισβητώντας έτσι τη θεωρία της ζωτικής σημασίας.
* kekulé (1858) πρότεινε τη δομή βενζολίου , ανοίγοντας το δρόμο για την κατανόηση των αρωματικών ενώσεων.
* Louis Pasteur (1850) επανάσταση στο πεδίο στερεοχημεία Με τη δουλειά του σε οπτικά ισομερή, αποδεικνύοντας ότι τα μόρια μπορούν να υπάρχουν σε διαφορετικές χωρικές ρυθμίσεις.
4. Περιοδικός πίνακας και οι νόμοι της χημείας:
* Dmitri Mendeleev (1869) οργανωμένα στοιχεία που βασίζονται στις ιδιότητές τους στον περιοδικό πίνακα , προβλέποντας την ύπαρξη ακόμη και ανεξερεύνητων στοιχείων.
* John Newlands (1864) πρότεινε το νόμος των οκτάβων , όπου τα στοιχεία παρουσιάζουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στις ιδιότητές τους.
* Ο νόμος της διατήρησης της μάζας (Lavoisier) και Ο νόμος των ορισμένων αναλογιών (Proust) καθιέρωσε θεμελιώδεις αρχές χημικών αντιδράσεων.
5. Εφαρμογές και καινοτομίες:
* Η βιομηχανική επανάσταση τροφοδοτούμενες χημικές εξελίξεις.
* Νέες βαφές, εκρηκτικά και συνθετικά υλικά αναπτύχθηκαν.
* Η ανάπτυξη αναλυτικών τεχνικών Όπως η φασματοσκοπία επέτρεψε την ακριβή ανάλυση των χημικών ενώσεων.
Συμπερασματικά, η χημεία του δέκατου ένατου αιώνα έθεσε τα θεμέλια για τη σύγχρονη πειθαρχία. Σημείωσε μια μετατόπιση από τις ποιοτικές παρατηρήσεις στην ποσοτική ανάλυση και καθιέρωσε ένα πλαίσιο για την κατανόηση των θεμελιωδών δομικών στοιχείων της ύλης και των αλληλεπιδράσεών τους. Αυτή η εποχή είδε επίσης την εφαρμογή της χημείας σε διάφορους τομείς, οδηγώντας σε σημαντικές εξελίξεις στην κατανόηση του φυσικού κόσμου και στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών.
