Πώς θα γραφτεί μια εξίσωση για τη διάσπαση των ιοντικών διαλυμάτων στο νερό;
mx (s) → m⁺ (aq) + x⁻ (aq)
Οπου:
* mx (s) αντιπροσωπεύει την ιοντική ένωση σε στερεά μορφή.
* m⁺ (aq) αντιπροσωπεύει το θετικά φορτισμένο κατιόν σε υδατικό διάλυμα (aq).
* x⁻ (aq) αντιπροσωπεύει το αρνητικά φορτισμένο ανιόν σε υδατικό διάλυμα (aq).
Παράδειγμα:
Η διάσταση του χλωριούχου νατρίου (NaCl) στο νερό μπορεί να γραφτεί ως:
NaCl (s) → Na⁺ (aq) + cl⁻ (aq)
Αυτή η εξίσωση δείχνει ότι όταν το NaCl διαλύεται σε νερό, διασπάται σε ιόντα νατρίου (Na⁺) και ιόντα χλωριούχου (CL⁻), τα οποία περιβάλλονται από μόρια νερού και υπάρχουν σε διάλυμα.
Σημαντικές σημειώσεις:
* Η διαλυτότητα της ιοντικής ένωσης καθορίζει την έκταση της διάστασής της.
* Η παρουσία μορίων νερού είναι ζωτικής σημασίας για τη διαδικασία διάστασης καθώς αλληλεπιδρούν με τα ιόντα και αποδυναμώνουν τις ηλεκτροστατικές δυνάμεις που συγκρατούν τα ιόντα μαζί.
* Η διαδικασία διάστασης είναι αναστρέψιμη και δημιουργείται ισορροπία μεταξύ των διαλελυμένων ιόντων και της αδιαφοροποίητης ιοντικής ένωσης.
* Η εξίσωση μπορεί να ρυθμιστεί ώστε να αντιπροσωπεύει τη συγκεκριμένη στοιχειομετρία της ιοντικής ένωσης. Για παράδειγμα, η διάσπαση του χλωριούχου ασβεστίου (CaCl₂) θα ήταν:
CaCl₂ (s) → Ca2⁺ (aq) + 2cl⁻ (aq)
Αυτή η εξίσωση δείχνει ότι ένα mole του CaCl₂ διαχωρίζεται σε ένα γραμμομόριο ιόντων Ca2 και δύο γραμμομορίων ιόντων CL on σε διάλυμα.
