Επιστημονικός όρος για μια ισχυρή λύση;

Δεν υπάρχει ένας ενιαίος, καθολικά αποδεκτός επιστημονικός όρος για μια ισχυρή λύση. Ο όρος "ισχυρός" χρησιμοποιείται γενικά για να περιγράψει τη συγκέντρωση μιας λύσης, αλλά μπορεί να είναι διφορούμενη ανάλογα με το πλαίσιο.

Ακολουθεί μια ανάλυση για το πώς να περιγράψετε μια ισχυρή λύση, ανάλογα με το τι εννοείτε:

1. Υψηλή συγκέντρωση:

* Συγκεντρωμένο διάλυμα: Αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος και ξεκάθαρος όρος. Απλώς σημαίνει ότι η λύση έχει υψηλή συγκέντρωση διαλυμένης ουσίας.

* Κορεσμένο διάλυμα: Αυτό αναφέρεται σε μια λύση που συγκρατεί τη μέγιστη ποσότητα διαλυμένης ουσίας που μπορεί σε μια δεδομένη θερμοκρασία και πίεση. Αν και δεν είναι πάντα "ισχυρή", μπορεί να είναι εάν η διαλυμένη ουσία έχει υψηλή διαλυτότητα.

* Υπεραϊκή λύση: Πρόκειται για μια λύση που διατηρεί περισσότερη διαλυτή ουσία από ό, τι κανονικά θα μπορούσε σε μια δεδομένη θερμοκρασία και πίεση. Αυτή είναι μια ασταθής κατάσταση.

2. Ισχυρό ηλεκτρολύτη:

* Αυτός ο όρος ισχύει για λύσεις όπου η διαλυμένη ουσία διαλύεται πλήρως σε ιόντα, με αποτέλεσμα υψηλή αγωγιμότητα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν ισχυρά οξέα και ισχυρές βάσεις.

3. Ισχυρό οξύ/βάση:

* Αυτό αναφέρεται σε οξέα και βάσεις που ιονίζουν πλήρως σε διάλυμα, πράγμα που σημαίνει ότι δίνουν ή αποδέχονται όλα τα πρωτόνια τους (Η+).

4. Ισχυρό οξειδωτικό/μειωτήρα:

* Αυτές είναι ουσίες που κερδίζουν εύκολα ή χάνουν ηλεκτρόνια σε χημικές αντιδράσεις.

Επομένως, για να μεταφέρετε με ακρίβεια την έννοια της "ισχυρής λύσης", πρέπει να καθορίσετε ποια πτυχή της δύναμης αναφέρεστε στο.

Για παράδειγμα, αντί να λέτε "ισχυρή λύση", θα μπορούσατε να πείτε:

* " εξαιρετικά συγκεντρωμένο διάλυμα χλωριούχο νάτριο "

* " Κορεσμένο διάλυμα ζάχαρη "

* " Ισχυρό οξύ Όπως το υδροχλωρικό οξύ "

* " Ισχυρό οξειδωτικό Όπως το υπερμαγγανικό κάλιο "